KARBALEX retard 600 mg 50 tablet Klinik Özellikler

Karbamazepin }

Sinir Sistemi > Antiepileptikler > Carbamazepin
Liba Laboratuarları A.Ş. | 17 November  2011

4.1. Terapötik endikasyonlar

- Grand mal epilepsi, fokal nöbetler, temporal lob nöbetleri, karma nöbet şekilleri, psişik değişikliklerin (coşkunluk) ön planda olduğu nöbet şekilleri;

- Mani, manik-depresif bozukluğun profilaksisi;

- Trigeminal nevralji,

- Diyabetik nöropati,

- Alkolden kesilme sendromu;

4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

Pozoloji/uygulama sıklığı ve süresi

Daha düşük doz gereksinimlerinde KARBALEX retard 300 mg mevcuttur.

Antikonvülsif tedavi:

Önceden kullanılan antikonvülsan ilacm dozu kademeli olarak azaltılırken, karbamazepin dozunun yavaşça artırılması önerilmektedir.

Erişkinlerde ve 10 yaşın üstündeki çocuklarda:

Genelde tedavi günde 2x150 mg’lık bir dozla başlatılır, daha sonra optimum cevap elde edilinceye kadar düşük dozlarla artırılır. Bu genellikle, günde iki bölünmüş dozda uygulanan 800-1200 mg’dır.

Yetişkinlerde, bireysel vakalarda doz 1600 mg hatta 2000 mg’a kadar çıkabilir.

Mani ve Manik-depresif (bipolar) bozukluğun profilaksisi:

Dozaj aralığı günde yaklaşık 300-1500 mg’dır. Genellikle günlük doz 600 mg, ikiye bölünerek verilir.

Akut mani tedavi edilirken, doz artmmlan nispeten hızlı bir şekilde yapılmalıdır. Bipolar bozukluğun profilaksisinde ise uygun tolerabiliteden emin olmak için, küçük doz artınmlan önerilmektedir.

Trigeminal nevralji:

Genelde tedavi başlangıcında günde 300 mg, daha sonra ağn geçinceye kadar kademeli olarak artmlır. Daha da sonra kademeli doz azaltmalanyla en düşük etkili doz saptanır. Ortalama günlük doz 600 mg’dır.

Diyabetik nöropati, santral diabetes insipidus:

Ortalama idame dozu 600 mg’dır, tek bir doz olarak ya da her bir 300 mg’lık 2 bölünmüş dozda verilebilir.

Alkolden kesilmenin akut semptomlan:

Ortalama günlük doz 600 mg’dır. Ağır vakalarda, tedavinin ilk birkaç günü esnasında günde 1200 mg uygulanabilir.

Uygulama şekli

Yemeklerle birlikte veya yemeklerden sonra yeterli miktarda sıvı ile yutulmalıdır.

Tabletler uzatılmış etkilerini kaybetmeksizin bölünebilirler ve çeşitli sıvılarda çözünebilirler (bir bardak su, çay, portakal suyu veya süt, fakat greyfurt suyu kullanılmamalıdır, bölüm 5.2’ye bakınız). Çözelti, hazırlandıktan hemen sonra içilmelidir.

Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler Karaciğer yetmezliği:

Ağır karaciğer yetmezliğinde kontrendikedir.

Karaciğer yetmezliği, karaciğer haşan olan hastalarda düzenli izleme ve dikkatli dozlama gereklidir.

Ağır böbrek yetmezliği:

Glomerüler filtrasyon hızının 10 ml/dakikanın altına indiği ve diyaliz gereken hastalarda, genel dozun %75’i uygulanmalıdır.

Pediyatrik popülasyon:

6 - 10 yaş arasındaki çocuklarda günde 15-20 mg/kg: günde iki kez (sabah ve akşam) 150-300 mg kullanılır.

6 yaşından küçük çocuklarda kontrendikedir.

Geriyatrik popülasyon:

4.3. Kontrendikasyonlar

- Karbamazepine ve ilintili maddelere (trisiklik antidepresanlar) veya yardımcı maddelere karşı aşın duyarlılık,

- Atriyoventriküler blok,

- Ağır karaciğer yetmezliği,

- Kemik iliği depresyonu,

- 6 yaşından küçük çocuklar.

4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

Tedaviye başlamadan önce, kan testleri ve karaciğer fonksiyon testleri yapılmalıdır.

Tedavi sırasında aşağıdaki parametreler kontrol edilmelidir:

- Kan sayımı : İlk ay içinde haftada bir, daha sonra ayda bir;

- Karaciğer fonksiyonu : Elde edilen değerler normal sınırlar içindeyse, her 3 ila 4 ayda bir patolojik değerlerin olduğu vakalarda ise daha kısa aralıklarla.

Bozulmuş hematopoez, ilerleyici veya semptomatik lökopeni ya da alerjik deri reaksiyonu belirti ve bulgulan ortaya çıkarsa ya da karaciğer fonksiyonu anlamlı şekilde kötülerse karbamazepin kesilir.

Kardiyovasküler hastalığı, karaciğer ve/veya böbrek yetmezliği, karaciğer haşan olan hastalarda ve glokom hastalannda düzenli izleme ve dikkatli dozlama gereklidir.

Ciddi dermatolojik reaksiyonlar:

Toksik epidermal nekroliz (TEN) ve Stevens-Johnson sendromu (SJS) dahil ciddi ve bazen fatal olabilen dermatolojik reaksiyonlar bildirilmiştir. KARBALEX, eğer ilaca bağlı olmadığı kesin değilse, ilk deri döküntüsü belirtisinde kesilmelidir. Bulgu ve semptomlar SJS/TEN’i desteklerse bu ilacı kullanmaya devam edilmemeli ve alternatif tedavi düşünülmelidir.

Aplastik anemi ve Agranülositoz:

Herhangi bir ilaca karşı advers hematolojik reaksiyon geçmişi olan hastalarda kemik iliği depresyonu riski vardır.

Genel:

Diğer antiepileptik ilaçlarda da olduğu gibi, nöbet sıklığında artma potansiyelini en aza indirmek için karbamazepin dereceli olarak bırakılmalıdır.

Çeşitli endikasyonlarda antiepileptik ilaçlarla tedavi edilen hastalarda intihar düşüncesi ve davranışı bildirilmiştir. Aynca, antiepileptik ilaçlann randomize plasebo kontrollü çalışmalannın meta analizinde intihar düşüncesi ve davranışı riskinde küçük miktarda bir artış gösterilmiştir (Aynca Bölüm 5.1’e bakımz). Bu riskin mekanizması bilinmemektedir ve mevcut veriler karbamazepin için bu artan risk olasılığını hariç tutmamaktadır.

Bu nedenle hastalar intihar düşüncesi ve davranışı açısından yakından izlenmelidir ve uygun tedavi değerlendirilmelidir. İntihar düşüncesi ve davranışı ortaya çıktığında, hasta ve hasta yakınının tıbbi destek alması önerilmelidir.

Tedavi sırasında alkol alımından kaçınılmalıdır.

Karbamazepinin ani kesilmesi veya farklı bir antikonvülzana geçiş sadece hasta koruyucu tedavi olarak barbitürat veya diazepam alıyorsa yapılmalıdır.

4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

Karbamazepin plazma seviyelerini etkileyebilecek ajanlar:

CYP 3A4 inhibitörleri karbamazepinin metabolizmasını inhibe eder ve dolayısıyla plazma seviyelerini arttınr. Karbamazepinin plazma seviyelerini artırdığı gözlenen veya artırması beklenen ilaçlar:

Simetidin, danazol, diltiazem, makrolidler, eritromisin, troleandomisin, klaritromisin, fluoksetin, fluvoksamin, nefazodon, loratadin, terfenadin, dekstropropoksifen, viloksazin, izoniazid, niasinamid, nikotinamid, azoller (ketakonazol, itrakonazol, flukonazol gibi), asetazolamid, verapamil, greyfurt suyu, proteaz inibitörleri, valproik asit (aktif 10,11-epoksid seviyelerinin artışı).

CYP 3A4 indükleyicileri karbamazepinin metabolizmasını artmrlar. Karbamazepinin plazma seviyelerini azalttığı gözlenen veya azaltması beklenen ilaçlar:

Sisplatin, doksorubisin HCl, felbamat, rifampin, fenobarbital, fenitoin, primidon, metsüksimid, teofilin (karbamazepin seviyelerinin azalması ve aktif 10,11-epoksid seviyelerinin artışı).

Karbamazepin seviyeleri artıran veya azaltan ilaçlarla birlikte kullanıldığında, karbamazepin seviyelerinin yakın takibi gereklidir ve doz ayarlaması gerekebilir.

Birlikte kullanılan ilaçlann plazma seviyelerine KARBALEX’in etkisi:

Plazma düzeyi artan ilaçlar: Klomipramin HCl, fenitoin, primidon

Karbamazepinin monoamin oksidaz (MAO) inhibitörleri ile kullanımı önerilmemektedir. KARBALEX uygulamasından önce MAO inhibitörleri minimum 14 gün veya klinik durumu izin verirse daha uzun süre kesilmelidir.

Karbamazepin, hepatik CYP aktivitesini indükler. Aşağıdakilerin plazma seviyelerinde azalma meydana getirir veya meydana getirmesi beklenmektedir:

Asetaminofen, alprazolam, dihidropirin kalsiyum kanal blokörleri (felodipin gibi), siklosporin, kortikosteroidler (prednisolon, deksametazon gibi), klonazepam, klozapin, dikümarol, doksisiklin, etosüksimid, haloperidol, itrakonazol, lamotrijin, levotiroksin, metadon, metsüksimid, midazolam, olanzapin, oral ve diğer hormonal kontraseptifler, okskarbazepin, fensüksimid, fenitoin, prazikuantel, proteaz inhibitörleri, risperidon, teofilin, tiagabin, topiramat, tramadol, trisiklik antidepresanlar (imipramin, amitriptilin, nortriptilin gibi), valproat, varfarin, ziprasidon, zonisamid.

KARBALEX ile birlikte kullanıldıklarında, yukarıdaki ilaçlar için doz ayarlaması gerekebilir. Lityum ile kombine uygulamada nörotoksik yan etki riski artabilir.

Diğer antikonvülzan ilaçlarla kombine tedavide tiroid fonksiyonunda değişiklikler bildirilmiştir.

KARBALEX’in hormonal kontraseptif ürünlerle birlikte kullanımı (oral ve levonorgestrel subderml implant kontraseptifler gibi) hormonların plazma konsantrasyonları düşeceğinden kontraseptiflerin etkisini azaltabilir. Ani kanama ve istenmeyen gebelik bildirilmiştir. Kontrasepsiyon için alternatif veya destek metotlar değerlendirilmelidir.

4.6. Gebelik ve laktasyon

Genel tavsiye

Gebelik Kategorisi: D.

Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar/Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon)

Hormonal kontraseptiflerin etkinliği karbamazepin ile azalabilir. Bu nedenle alternatif doğum kontrol yöntemleri kullanılmalıdır. Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlarda, yan etkileri azaltmak amacıyla mümkün olduğu kadar monoterapi tercih edilmelidir.

Gebelik dönemi

Karbamazepinin gebelik ve/veya fetus/yeni doğan üzerinde zararlı farmakolojik etkileri bulunmaktadır.

Hamilelik sırasında, özellikle ilk üç ay esnasında, herhangi bir ilacm uygulanması potansiyel olarak tehlikelidir. Ancak, antikonvülzan tedavi gerekli olduğunda, antikonvülzanm kesilmesi hem anne, hem de fetus için daha büyük bir risk oluşturabileceğinden, hamilelik esnasında antikonvülzan kesilmemelidir.

KARBALEX gerekli olmadıkça gebelik döneminde kullanılmamalıdır.

Hayvan çalışmalarında karbamazepin karşılaştırmalı olarak düşük bir teratojenik potansiyel göstermiştir. İnsanlardaki terapötik dozdan (vücut ağırlığına göre hesaplanan) 10-25 kez daha yüksek dozlar uygulanan kemirgenlerde düşük doğum ağırlığı, düşük organ ağırlığı, tam olmayan kemikleşme ve seyrek olarak yarık damak görülmüştür.

Daha fazla emniyet ve en düşük etkin dozun daha kolay saptanabilmesi için plazma konsantrasyonlannın sık olarak izlenmesi (“ilaç izleme”) önerilmektedir (terapötik aralığı: 3-12 mg/1 = 13-50 mmol/1).

Laktasyon dönemi

Karbamazepin fetus kan dolaşımına ve anne sütüne geçmektedir. Anne sütüne geçen karbamazepinin MSS üzerine sedatif etkisi nedeniyle yeni doğanlarda emme zorluğuna neden olabilir. Ciddi advers reaksiyon potansiyelinden dolayı ilacm anneye olan yaran göz önünde bulundurularak ilacm mı yoksa emzirmenin mi kesileceğine karar verilmelidir.

Üreme yeteneği / Fertilite

4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

4.8. İstenmeyen etkiler

Eğer advers etkiler ilacm kesilmesini gerektirecek şiddetteyse, doktor, ilaca cevap veren hastalardaki herhangi bir antikonvülzanm ani kesilmesinin nöbetlere veya hatta yaşamı tehdit edici zararlan olabilen status epileptikusa neden olabileceğini göz önünde bulundurmalıdır.

En ciddi advers reaksiyonlar hemopoietik sistem ve deride, karaciğer ve kardiyovasküler sistemde gözlenmiştir.

En sık gözlenen advers reaksiyonlar, özellikle tedavinin başlannda, baş dönmesi, sersemlik, kararsızlık, bulantı ve kusmadır. Bu tür reaksiyon olasılığını en aza indirmek için, tedavi tavsiye edilen düşük dozda başlatılmalıdır.

Advers etkiler çok yaygm (>1/10), yaygm (>1/100 ila <1/10), yaygm olmayan (>1/1000 ila <1/100), seyrek (>1/10000 ila <1/1000), çok seyrek (<1/10000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor) olarak listelenmiştir.

Kan ve lenf sistemi hastalıkları

Seyrek:

Lökopeni, trombositopeni, agranülositozis, aplastik anemi, periferik eozinofili, hiponatremi (bazen kusma, baş ağnsı, konfüzyon ile ilişkili), hipokalsemi, tromboemboli.

Çok seyrek:

Lökositoz, lenf bezlerinde şişme Bilinmiyor:

Pansitopeni, kemik iliği depresyonu, lupus eritematozus benzeri sendrom.

Bağışıklık sistemi hastalıkları

Seyrek:

Tedavi başlangıcından günler, haftalar veya aylar sonra gözlenebilen çoklu organ aşın duyarlılık reaksiyonlan bildirilmiştir. Belirtileri: Ateş, kızanklık, vaskülit, lenfadenopati, lenfoma benzeri bozukluklar, artralji, lökopeni, eozinofili, hepatosplenomegali ve anormal karaciğer fonksiyon testleri. Bu belirtiler çeşitli kombinasyonlarda ortaya çıkabilir ve eş zamanlı olmayabilirler. Başlangıçta orta şiddetle olabilirler. Çeşitli organlar, karaciğer, böbrek, deri, bağışıklık sistemi, akciğerler, böbrek, pankreas, miyokard ve kolon etkilenebilir ama bunlarla sınırlı kalmayabilir.

Endokrin hastalıkları

T3 ve T4 ve 25-hidroksikolekalsiferolde azalma.

Metabolizma ve beslenme hastalıkları

Ateş ve üşüme nöbeti. Uygunsuz antidiüretik hormon (ADH) salgı sendromu bildirilmiştir. Serumda sodyum azalması ve konfüzyon ile birlikte görülen su intoksikasyonu karbamazepin kullanımı ile ilişkili olarak bildirilmiştir. Kalsiyumun plazma seviyelerinde azalma bildirilmiştir.

Akut intermittent porfiri.

Sinir sistemi hastalıkları

Çok seyrek:

Baş ağnsı, baş dönmesi, uyku hali, konuşma bozukluklan. Yaşlı hastalarda konfüzyon, ajitasyon ile birlikte depresyon, ve - çok nadir olarak - görsel halüsinasyonlar ortaya çıkabilir. Bu yan etkiler genellikle herhangi bir önlem almadan veya geçici olarak doz azaltılmasıyla 814 gün içinde kaybolur.

Miyoklonus ve periferal eozinofilinin eşlik ettiği aseptik menenjit, diğer tedavilerle birlikte karbamazepin alan bir hastada bildirilmiştir.

Bilinmiyor:

Koordinasyon bozukluğu, bulanık görme, okulomotor bozukluklar, anormal istemsiz hareketler, perferal nörit ve parestezi, konuşamama, tinnitus ve hiperakuzi.

Serebral arteriyal yetmezlikle ilişkili paralizi ve diğer semptom bildirimleri vardır fakat bu reaksiyonlann ürünle kesin ilişkisi kanıtlanmamışta.

Psikotropik ilaçlarla birlikte kullanımında izole nöroleptik malign sendrom vakalan bildirilmiştir.

Yüksek dozlarda tremor (aynca asteriksis).

Göz hastalıkları

Bilinmiyor:

Seyrek punktat kortikal lens bulanıklığı ve konjunktivit bildirilmiştir. Direkt ilişkisi kanıtlanmasa da çoğu fenotiazinlerin ve benzer ilaçlann göz değişikliklerine yol açtığı gösterilmiştir.

Çok seyrek:

Nistagmus, geçici çift görme.

Kardiyak hastalıklar

Çok seyrek:

Hipertansiyonun şiddetlenmesi, hipotansiyon,

Bilinmiyor:

Konjestif kalp yetmezliği, ödem, senkop ve kollaps, koroner arter hastalığında kötüleşme, yüksek dozlarda aritmiler ve atrioventriküler blok, tromboflebit, tromboembolizm ve adenopati veya lenfadenopati.

Bu kardiyovasküler komplikasyonlann bazılan ölümcül olaylarla sonuçlanmıştır. Miyokard enfarktüsü diğer trisiklik maddelerle ilişkilidir.

Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar

Seyrek:

Ateş, dispne, pnömönit veya pnömoni ile karakterize pulmoner aşın duyarlılık.

Gastrointestinal hastalıklar

Bulantı, kusma, gastrik distres ve abdominal ağn, diyare, konstipasyon, iştahsızlık, ağız ve farenks kuruluğu, glossit ve stomatit.

Hepato-biliyer hastalıklar

Çok seyrek:

Kolestatik ve hepatosellüler sanlık, karaciğer yetmezliği.

Bilinmiyor:

Karaciğer fonksiyon testlerinde anormallikler, hepatit, pankreatit.

Deri ve deri altı doku hastalıkları

Toksik epidermal nekroliz (TEN) ve Stevens-Johnson sendromu (SJS), prüritik ve eritematöz döküntü, ürtiker, fotosensitif reaksiyonlar, deri renginde değişiklik, eksfoliatif dermatit, eritema multiforme ve nodosum, purpura, yaygm lupus eritematozusun şiddetlenmesi, saç kaybı ve diyaforez. Bazı vakalarda tedavinin kesilmesi gerekebilir. İzole hirsütizm vakaları bildirilmiştir fakat ilişkisi kesinleşmemiştir.

Aleıjik deri reaksiyonlan, Lyell sendromu.

Böbrek ve idrar hastalıkları

Bilinmiyor:

İdrara sık çıkma, akut üriner retansiyon, artan kan basıncıyla birlikte oligüri, azotemi, böbrek yetmezliği ve impotans. İdrarda albüminüri, glikozüri, yükselmiş BUN ve mikroskopik çökeltiler aynca bildirilmiştir.

Genel bozukluklar

Seyrek:

Antikonvülzan alan hastalarda kolesterol, HDL kolesterol ve trigliserit seviyelerinde yükselme bildirilmiştir.

Çok seyrek:

4.9. Doz aşımı ve tedavisi

Akut toksisite

En düşük letal doz yetişkinlerde 3,2 g, çocuklarda 4 g.

Bulgu ve semptomlan

İlk belirtiler 1-3 saat sonrasında gözlenir. Nöromüsküler bozukluk en belirginidir. Kardiyovasküler bozukluklar genellikle daha hafiftir ve ciddi kardiyak komplikasyonlar sadece çok yüksek dozlar alındığında (>60 g) meydana gelir.

Düzensiz nefes alma, solunum depresyonu, taşikardi, hipotansiyon veya hipertansiyon, şok, ileti bozukluklan, komaya gidebilen bilinç bulanıklığı. Özellikle çocuklarda konvülsiyonlar. Motor hareketlilik, kas seyirmesi, tremor, atetoid hareketler, opistotonos, ataksi, baş dönmesi, uyuşukluk, midriazis, nistagmus, adiadokokinezi, balizm, psikomotor bozukluklar, dismetri. Başlangıçta hiperrefleksi sonra hiporefleksi, bulantı, kusma, anüri veya oligoüri, üriner retansiyon, aşın dozun izole örnekleri lökositoz, azalmış lökosit miktan, glikozüri ve asetonüriyi içerir. EEG disritmi gösterebilir.

Kombine zehirlenmeler: Alkol, trisiklik antidepresanlar, barbitüratlar veya hidantoinlerle birlikte alındığında akut zehirlenme belirtileri şiddetlenebilir veya değişiklik gösterebilir.

Tedavi

Spesifik bir antidotu yoktur. Ciddi zehirlenmelerde tedavi kritik olarak ilacm hızla vücuttan uzaklaştmlmasına bağlıdır. Gastrik lavajla mide yıkanması, aktif kömür ve laksatif uygulaması ve zorlu diürez gibi uygun önlemlerle ilaç vücuttan uzaklaştmlabilir. Bu önlemler için hasta yaşamsal fonksiyonlan korunarak bir hastaneye sevk edilmelidir.

Özel önlemler:

Solunum depresyonunda hava yolunun açılması; eğer gerekliyse endotrakeal intübasyon, suni solunum ve oksijen uygulaması.

Hipotansiyon, şok durumunda hastanın bacaklan yükseltilir ve plazma genişleticiler uygulanır. Bu tedbirlere rağmen kan basıncı yükselmezse, vazoaktif maddelerin kullanımı düşünülmelidir. Konvülsiyonlarda diazepam veya barbitüratlar (solunum depresyonunu, hipotansiyonu ve komayı şiddetlendirebileceklerinden dikkatle verilmelidirler). Bununla birlikte, barbitüratlar, hasta aşın doz ile veya mevcut tedavisiyle 1 hafta içinde monoaminoksidazı inhibe eden ilaçlardan aldıysa kullanılmamalıdır.

Solunum, kardiyak fonksiyonlar (EKG izleme), kan basıncı, vücut sıcaklığı, pupiler refleksler ve böbrek ve idrar kesesi fonksiyonlan akut zehirlenmeden sonraki birkaç gün izlenmelidir.

İnme İnme İnme, beynin hasar görmesinin sonucudur. Bu hasar, beynin bir kısmındaki ya bir kanama ya da akut kan eksikliği nedeniyle o kısmın geçici ya da kalıcı olarak işlevini yapamamasına yol açar. Depresyonu Anlamak Depresyonu Anlamak Depresyon farklı kişileri farklı biçimlerde etkiler. Duygusal veya fiziksel olmak üzere geniş alanda belirtilere sebep olabilir.Depresyona neler sebep olur?