Aşağıda önerilen dozlar kullanım sırasında dikkate alınmalıdır. Ancak doktorun tecrübesinin ve hastanın durumu hakkındaki bilgilerinin de gereken dozun belirlenmesinde önemi vardır.
Diğer lokal anesteziklerde olduğu gibi yan etkilere yol açmamak için etkili minimum dozun kullanılması gerekir.
Düşkün ve yaşlı hastalarda, çocuklarda, akut hastalığı olanlarda ve sepsis durumlarında, yaş, ağırlık ve fiziksel durum göz önüne alınarak uygun dozlar verilmelidir.
12 yaşın altındaki çocuklarda uygulanacak doz 6 mg/kg'ı aşmamalıdır.
24 saat içinde en fazla 4 kez uygulanmalıdır.
Üretra anestezisi
Erişkin erkeklerde yüzeyel üretra anestezisi: Erkeklerde yeterli analjezi için 20 mL jel (400 mg lidokain hidroklorür) gerekir. Jel yavaşça hastada dolgunluk hissi oluşana kadar veya tübün yarısı boşalıncaya kadar (10 mL = 200 mg lidokain hidroklorür)
uygulanmalıdır. Jelin kalan bölümü de uygulandıktan sonra koronaya bir kaç dakika için penil klemp konulmalıdır.
Ultrasonografik inceleme veya sistoskopi gibi anestezinin özellikle önemli olduğu durumlarda fazla miktarda jel (yaklaşık 30-40 mL) 3-4 kerede olmak üzere uygulanabilir ve enstrümantasyondan önce 10 dakika beklenmelidir. Mesaneye uygulanan jel bu bölgede yapılacak girişimler için de etkilidir.
Erişkin kadınlarda yüzeyel üretra anestezisi: Bütün üretrayı dolduracak şekilde 5-10 mL gibi az miktarda uygulanır. Yeterli anestezi elde edebilmek için, ürolojik girişimden önce bir kaç dakika beklenmelidir.
Endoskopi
Yeterli anestezi elde edebilmek için 10-20 mL uygulanması ve kullanılacak alete de bir miktar jel sürülmesi önerilmektedir. Diğer lidokain içeren preparatlarla kombine edildiğinde (örneğin bronkoskopi için), lidokainin toplam dozu 400 mg'ı aşmamalıdır.
Endotrakeal entübasyonda kullanımı
Girişime başlanmadan önce tübün üzerine yaklaşık 5 mL jel sürülmelidir. İlacın tübün lümenine bulaşmamasına dikkat edilmelidir.
DOZ AŞIMI HALİNDE ALINACAK TEDBİRLER
Sistemik toksisite tedavisi; konvülsiyonların durdurulması ve oksijen ile veya gerekirse yapay solunum ile yeterli ventilasyonun sağlanmasından ibarettir. Konvülsiyonlar görülürse; intravenöz yoldan 100-200 mg tiyopenton veya 5-10 mg diazepam verilmelidir. Alternatif olarak 50-100 mg i.v. süksinilkolin kullanılabilir, ancak hekimin trakeal entübasyon ve tamamen paralize olmuş hastayı tedavi konusunda deneyimli olması gerekir.
Ventriküler fibrilasyon veya kalp durması durumunda kardiyovasküler resüsitasyona başlanmalıdır. Mümkün olan en kısa sürede tekrarlanarak adrenalin ve ayrıca sodyum bikarbonat verilmelidir.
