PRENACID 10 ml göz damlası Farmakolojik Özellikler

5.   FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLER

5.1. Farmakodinamik özellikler

Farmakoterapötik grup: Kortikosteroidler

ATC Kodu : S01B Etki Mekanizması :

Desonid disodyum fosfat, halojene edilmemiş, suda çözülebilen bir kortikosteroidtir.
Betametazon 17-valerat ve fludrokortizon 21-asetat’tan daha yüksek , triamkinolon 16,17 asetonid’e benzer anti-inflammatuar topikal etkiye sahiptir. Kortikosteroidler inflamasyonun, hem erken dönemde ödem, fibrin birikmesi, vazodilasyon, inflamasyon bölgesine lökosit göçü ve fagosit aktiviteyi hemde ilerlemiş dönemde damar ve fibroblast proliferasyonu,kolajen birikimi ve sikatrizasyon gibi etkilerini önler.

Farmakolojik etkisinde hedef hücre çekirdeğidir. Lipomodulin veya makrokortin proteinin sentezlenmesini kodlayan genin aktif hale gelmesini stimüle eder. Böylece

5.2. Farmakokinetik özellikler

Emilim :

Kortikosteroidler gözde aköz humor, kornea, iris, siliyer cisim ve retinada emilir.

Dağılım :

Yüksek dozlarda ya da çocuklarda uzun süreli kullanılması dışında sistemik dolaşıma karışan miktarları önemli değildir.

Biyotransformasyon :

Kortikosteroidler vücutta esas olarak karaciğerde metabolize edilir.

Eliminasyon :

5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri

Lokal tolerabilite ve toksisite çalışmaları, PRENACİD göz damlası uzun süren tedavilerde bile (180 gün) güvenililir ve çok iyi tolere edilebilir olduğunu kanıtlamıştır.
Farmakolojik embriyotoksisite çalışmaları, topikal uygulanan desonid’in üreme yeteneği üzerine herhangi bir etkisi bulunmadığını kanıtlamıştır.

Desonid disdoyum fosfatın toksisitesi çok düşüktür :

Subkutan uygulandığında erkek sıçanlarda LD50, 114 mg/Kg ve dişi sıçanlarda 125 mg/Kg’dır. Farelerde 1 g/Kg olarak oral uygulandığında çok iyi tolere edilmiştir.

150 ^g ilaç 90 gün süreyle sıçanlarda deriye uygulandığında ve 1mg/gün ilaç 60 gün süreyle tavşanların gözüne uygulandığında, hiçbir sistemik veya topikal reaksiyon görülmemiştir.

Mesane Kanseri Mesane kanseri her zaman mukozada başlar. Erken safhalarda bu tabakada sınırlı kalır ve hücre içindeki karsinom olarak nitelendirilir.

Parkinson Hastalığı Hastalık ilk kez 1817 de İngiliz doktor James Parkinson tarafından tanımlanmış ve Dr. Parkinson hastalığı “sallayıcı felç” olarak kaleme almış.