HERCEPTIN 150 mg 1 flakon Klinik Özellikler

Roche Müstahzarları Sanayi A.Ş.

[ 17 May  2013 ]

4.   KLİNİK ÖZELLİKLER

    4.1. Terapötik endikasyonlar

    Meme Kanseri

    Metastatik Meme Kanseri (MMK):

    HERCEPTIN, HER2'yi yüksek düzeyde eksprese eden (immünohistokimya ile 3+ veya FISH +) metastatik meme kanserli hastaların tedavisinde aşağıdaki durumlarda endikedir:

      Metastatik hastalığı için bir veya daha çok kez kemoterapi gören hastaların tedavisinde tek ajan olarak endikedir. Önceki kemoterapi protokolleri, bir taksan ve antrasiklin içermelidir veya bu tedavileri almasında kontrendikasyon olmalıdır. Hormon reseptörü pozitif ise hormonal tedavi altında progresyon olması veya hastanın hormonal tedavi almasında kontrendikasyon olması gerekmektedir.

      4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

      HERCEPTIN tedavisine başlamadan önce HER2 testi yapılması şarttır (bkz. Bölüm 4.4. ve 5.1). HERCEPTIN tedavisi sadece sitotoksik kemoterapi uygulamalarında deneyimli klinisyen tarafından başlatılmalıdır (bkz. Bölüm 4.4) ve yalnızca bir doktor veya hemşire tarafından uygulanmalıdır.

      Doğru formülasyonun (intravenöz veya subkutan sabit doz) hastaya reçete edildiği gibi uygulandığından emin olmak için ürün etiketlerinin kontrol edilmesi önemlidir. HERCEPTIN intravenöz formülasyonu subkutan kullanım için tasarlanmamıştır ve sadece intravenöz infüzyon olarak uygulanmalıdır.

      Metastatik meme kanseri Haftalık doz rejimi:

      Yükleme dozu:

      Başlangıç için önerilen 4 mg/kg vücut ağırlığı yükleme dozundaki HERCEPTIN, 90 dakikalık intravenöz infüzyon olarak uygulanır.

      Sonraki dozlar:

      Önerilen, haftalık idame HERCEPTIN dozu 2 mg/kg (vücut ağırlığı)'dır. Başlangıçtaki yükleme dozu iyi tolere edilirse, doz 30 dakikalık infüzyon olarak uygulanabilir.

      3 haftalık doz rejimi:

      Başlangıç için önerilen 8 mg/kg (vücut ağırlığı) yükleme dozu ve 3 hafta sonrasında 3 haftalık aralıklarla tekrarlanan 6 mg/kg (vücut ağırlığı) doz 90 dakika süresince

      infüzyon olarak uygulanır. Başlangıçtaki yükleme dozu iyi tolere edilirse, doz 30 dakikalık infüzyon olarak uygulanabilir.

      Paklitaksel veya dosetaksel ile kombine olarak uygulanması:

      Pivotal çalışmalarda (H0648g, M77001), ilk doz HERCEPTIN'i takiben ve önceki HERCEPTIN dozu iyi tolere edilmiş ise uygulanan sonraki HERCEPTIN dozlarının hemen akabinde paklitaksel veya dosetaksel uygulanmıştır.

      Erken evre meme kanseri

      Haftalık doz rejimi:

      Yükleme dozu:

      Başlangıç için önerilen 4 mg/kg vücut ağırlığı yükleme dozundaki HERCEPTIN, 90 dakikalık intravenöz infüzyon olarak uygulanır.

      Sonraki dozlar:

      Önerilen, haftalık idame HERCEPTIN dozu 2 mg/kg (vücut ağırlığı)'dır. Başlangıçtaki yükleme dozu iyi tolere edilirse, doz 30 dakikalık infüzyon olarak uygulanabilir.

      3 haftalık doz rejimi:

      Başlangıç için önerilen 8 mg/kg (vücut ağırlığı) yükleme dozu ve 3 hafta sonrasında 3 haftalık aralıklarla tekrarlanan 6 mg/kg (vücut ağırlığı) doz 90 dakika süresince infüzyon olarak uygulanır. Başlangıçtaki yükleme dozu iyi tolere edilirse, doz 30 dakikalık infüzyon olarak uygulanabilir.

      İleri evre gastrik kanser

      3 haftalık doz rejimi:

      Başlangıç için önerilen 8 mg/kg (vücut ağırlığı) yükleme dozu ve 3 hafta sonrasında 3 haftalık aralıklarla tekrarlanan 6 mg/kg (vücut ağırlığı) doz 90 dakika süresince infüzyon olarak uygulanır. Başlangıçtaki yükleme dozu iyi tolere edilirse, doz 30 dakikalık infüzyon olarak uygulanabilir.

      Tedavi süresi:

      Klinik çalışmalarda, metastatik meme kanserli veya ileri evre gastrik kanserli hastalar, hastalık progresyonuna kadar HERCEPTIN ile tedavi edilmişlerdir. Erken evre meme kanserli hastalar 1 yıl boyunca veya hastalık progresyonuna kadar (hangisi önce ortaya çıkarsa) tedavi edilmelidir. Erken evre meme kanseri HER2 IHC ile 3+ veya FISH/CISH ile pozitif olan hastaların adjuvan tedavisinde bir yılı aşmayacak şekilde hekimin uygun göreceği süre kadar kullanılmalıdır. Hastalık progresyonunda kullanılmaz. Hekim hasta ve hastalıkla ilgili nedenlerle tedaviyi daha erken sonlandırabilir.

      Kaçırılan dozlar:

      Eğer hasta, bir hafta ya da daha kısa bir süre HERCEPTIN dozunu kaçırırsa, her zamanki HERCEPTIN idame dozu (haftalık rejimde 2 mg/kg; 3 haftalık rejimde 6 mg/kg) en kısa sürede verilmelidir. Bir sonraki planlanan tarih beklenmemelidir. Sonraki HERCEPTIN idame dozları (haftalık rejimde 2 mg/kg; 3 haftalık rejimde 6 mg/kg) haftalık veya 3 haftalık doz rejimine uygun olarak 7 gün ya da 21 gün sonra uygulanmaya devam edilmelidir.

      Eğer hasta, bir haftadan fazla bir süre için HERCEPTIN dozunu kaçırırsa, en kısa sürede HERCEPTIN yükleme dozu (haftalık rejimde 4 mg/kg; 3 haftalık rejimde 8 mg/kg) 90 dakika süresince tekrar verilmelidir. Müteakip HERCEPTIN idame dozları (haftalık rejimde 2 mg/kg; 3 haftalık rejimde 6 mg/kg) o noktadan itibaren (haftalık rejimde: her hafta; 3 haftalık rejimde: 3 haftada bir) uygulanmaya devam edilmelidir.

      Doz azaltımı:

      Klinik çalışmalar sırasında HERCEPTIN dozunda hiçbir azaltma yapılmamıştır. Hastalar reverzibl, kemoterapinin indüklediği miyelosupresyon dönemlerinde HERCEPTIN tedavisine devam edebilirler, fakat bu süre içerisinde hastalar, nötropeni komplikasyonlarının oluşumuna karşı dikkatle takip edilmelidirler. Kemoterapinin azaltılması veya doza ara verilmesi ile ilgili spesifik talimatlara uyulmalıdır.

      Eğer sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) için düşüş oranı, başlangıç değerinden 10 birim ya da daha fazlasıysa ve %50'nin altına düşüyorsa, tedavi durdurulmalı ve yaklaşık 3 hafta içerisinde yeniden LVEF değerlendirmesi yapılmalıdır. LVEF değeri düzelmiyorsa veya daha da azalıyorsa, veya semptomatik kardiyak yetmezlik gelişirse, hastanın tedaviden elde edeceği fayda riskten fazla olmadığı sürece HERCEPTIN tedavisinin sona erdirilmesi ciddi olarak düşünülmelidir. Bu gibi hastalar, bir kardiyolog tarafından değerlendirilmek üzere sevk edilmeli ve takip edilmelidir.

      Uygulama şekli:

      HERCEPTIN yükleme dozu 90 dakikalık intravenöz infüzyon olarak uygulanmalıdır. İntravenöz yükleme veya bolus olarak uygulanmamalıdır. HERCEPTIN intravenöz infüzyonu anaflaksiyi yönetecek şekilde hazırlanmış bir sağlık mesleği mensubu tarafından uygulanmalıdır ve bir acil durum kiti bulunmalıdır. Hastalar ilk infüzyonun başlangıcından 6 saat sonrasına ve devam eden infüzyonların başlangıcından 2 saat sonrasına kadar ateş ve titreme gibi semptomlar ve infüzyonla ilişkili diğer semptomlar için gözlemlenmelidir. Ara verme veya infüzyon hızını azaltma bu çeşit semptomların kontrol altına alınmasına yardımcı olabilir. Semptomlar hafiflediğinde infüzyona devam edilebilir. Eğer başlangıç dozu iyi tolere edilirse, devam eden dozlar 30 dakikalık infüzyon şeklinde uygulanabilir. Uygulamadan önce HERCEPTIN'in rekonstitüsyon talimatı için bkz. Bölüm 6.6.

      Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

      Böbrek/Karaciğer yetmezliği:

      Özel bir kullanım durumubulunmamaktadır.

      Pediyatrik popülasyon:

      Pediyatrik hastalarda HERCEPTIN'in güvenliliği ve etkililiği belirlenmemiştir. Pediyatrik hastalarda HERCEPTIN'in kullanımı yoktur.

      Popülasyon farmakokinetik analizinde, yaş ve böbrek yetmezliğinin trastuzumab atılımını etkilediği gösterilmemiştir.

      Geriyatrik popülasyon:

      Veriler HERCEPTIN atılımının yaşa göre değişmediğini ortaya koymaktadır (bkz. Bölüm 5.2). Klinik çalışmalarda, yaşlı hastalarda HERCEPTIN dozu azaltılmamıştır.

      4.3. Kontrendikasyonlar

      Trastuzumab, murin proteinleri veya HERCEPTIN'in içerisinde bulunan yardımcı maddelerden herhangi birine karşı aşırı duyarlılık.

      İlerlemiş maligniteye bağlı olarak dinlenme esnasında ciddi dispne veya destekleyici oksijen tedavisi gereksinimi.

      4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

      HER2 testi, test prosedürlerinin mutlaka uygun validasyon koşullarını sağlayan uzman laboratuvarlarda yaptırılmalıdır (bkz. Bölüm 5.1).

      Adjuvan koşullarda daha önce HERCEPTIN kullanmış olan hastaların, HERCEPTIN ile yeniden tedavi edilmesine ilişkin klinik çalışmalardan elde edilmiş veri bulunmamaktadır.

      Kardiyak fonksiyon bozukluğu Genel bilgiler

      HERCEPTIN ile tedavi edilen hastalarda kalp yetmezliği (New York Kalp Birliği [NYHA] Sınıf II-IV) veya asemptomatik kardiyak fonksiyon bozukluğu riski daha yüksektir. Bu durumlar tek başına veya paklitaksel ya da dosetaksel ile kombinasyon halinde, özellikle antrasiklin (doksorubisin veya epirubisin) içeren kemoterapi ardından HERCEPTİN alan hastalarda gözlenmiştir. Bu orta ila ileri derecede olabilir ve ölüm ile ilişkilendirilmiştir (bkz. Bölüm 4.8). İlave olarak, artmış kardiyak riski bulunan hastaların (örn. hipertansiyon, koroner arter hastalığı, kalp yetmezliği (CHF), LVEF<

      %55, ileri yaş) tedavisi sırasında çok dikkat edilmelidir.

      HERCEPTIN ile tedavi edilmeye aday hastalar, özellikle önceden antrasikline ve siklofosfamide (AC) maruz kalanlar, anamnez ve fiziksel muayene, EKG, ekokardiyogram ve/veya Çoklu Geçişli Alım Taraması (MUGA-taraması) veya manyetik rezonans görüntüleme içeren kapsamlı temel kardiyak incelemelerine tabi tutulmalıdır. Monitorizasyon, kardiyak bozukluk geliştirme ihtimali olan hastaların saptanmasına yardımcı olabilir. Başlangıçta yapılan kardiyak değerlendirmeler, tedavi sırasında her 3 ayda bir, tedavinin bitiminin ardından ise her 6 ayda bir, son HERCEPTIN uygulamasını izleyen 24. aya kadar tekrarlanmalıdır. HERCEPTIN ile

      tedaviye karar verilmeden önce dikkatli bir risk-yarar değerlendirmesi yapılmalıdır.

      Trastuzumab, tüm mevcut verilerin popülasyon farmakokinetik analizine dayanarak HERCEPTIN tedavisinin sonlandırılmasının ardından 7 aya kadar dolaşım sisteminde kalabilir (bkz. Bölüm 5.2). HERCEPTIN tedavisinin sonlandırılmasından sonra antrasiklin tedavisi alan hastalar kardiyak işlev bozukluğu bakımından yüksek risk altında olabilirler. Eğer mümkünse, hekimler HERCEPTIN tedavisi sonlandırıldıktan sonra 7. aya kadar antrasiklin bazlı tedaviden kaçınmalıdır. Antrasiklinler kullanılıyorsa, hastanın kardiyak işlevi dikkatle gözlenmelidir.

      Başlangıçtaki taramanın ardından kardiyovasküler endişelerin bulunduğu hastalarda resmi kardiyolojik değerlendirme dikkate alınmalıdır. Tüm hastalarda kardiyak işlev tedavi boyunca (örneğin, her 12 haftada bir) gözlenmelidir. Bu gözlem, kardiyak işlev bozukluğu gelişen hastaların saptanmasına yardımcı olabilir. Asemptomatik kardiyak işlev bozukluğu gelişen hastalarda daha sık gözlem (örneğin, her 6-8 haftada bir) faydalı olabilir. Eğer hastalarda sol ventriküler işlevde düşüş devam ediyor ancak asemptomatik olarak kalıyorsa ve hastalar HERCEPTIN tedavisinden klinik fayda göremiyorsa tedavinin kesilmesi düşünülmelidir.

      Kardiyak fonksiyon bozukluğu yaşayan hastalarda HERCEPTIN kullanımına devam edilmesi veya yeniden başlanmasının güvenliliği prospektif olarak çalışılmamıştır. Eğer LVEF için düşüş oranı, başlangıç değerinden 10 birim ya da daha fazlasıysa ve %50'nin altına düşüyorsa, tedavi durdurulmalı ve yaklaşık 3 hafta içerisinde yeniden LVEF değerlendirmesi yapılmalıdır. LVEF değeri düzelmiyorsa veya daha da azalıyorsa veya semptomatik kardiyak yetmezlik gelişirse, hastanın tedaviden elde edeceği fayda riskten fazla olmadığı sürece HERCEPTIN tedavisinin sona erdirilmesi ciddi olarak düşünülmelidir. Bu gibi hastalar, bir kardiyolog tarafından değerlendirilmek üzere sevk edilmeli ve takip edilmelidir.

      HERCEPTIN tedavisi sırasında semptomatik kardiyak yetmezlik gelişirse, hasta, kalp yetmezliği için standart tedavi seçenekleriyle tedavi edilmelidir. Pivotal çalışmalarda kalp yetmezliği veya asemptomatik, kardiyak fonksiyon bozukluğu geliştiren çoğu hasta, anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörü veya anjiyotensin reseptör blokörü (ARB) ve bir beta blokör içeren standart tıbbi tedaviyle iyileşmiştir. Kardiyak semptomları olan ve HERCEPTIN tedavisinden klinik fayda gören hastaların çoğu, ilave klinik kardiyak olaylar yaşamaksızın HERCEPTIN tedavisine devam etmiştir.

      Metastatik meme kanseri:

      Metastatik meme kanserinde HERCEPTIN ve antrasiklinler kombinasyon halinde eş zamanlı verilmemelidir.

      Daha önce antrasiklin alan metastatik meme kanserli hastalar ayrıca HERCEPTIN tedavisi ile kardiyotoksisite riski altındadır ancak bu risk HERCEPTIN ve antrasiklinlerin eş zamanlı kullanımıyla oluşan riskten düşüktür.

      Erken evre meme kanseri (EEMK):

      Erken evre meme kanseri hastalarında kardiyak değerlendirme, başlangıçta yapıldığı şekilde tedavi boyunca her 3 ayda bir ve en son HERCEPTIN uygulamasını izleyen 24

      hastalarda daha fazla gözlem yapılması önerilmektedir. Son HERCEPTIN uygulamasından itibaren 5 yıl boyunca veya LVEF'te devam eden düşüş gözleniyorsa daha uzun süre boyunca yılda bir kez gözlem yapılmalıdır.

      Miyokard enfarktüsü (MI), tıbbi tedavi gerektiren angina pectoris, geçmişte veya halihazırda devam eden kalp yetmezliği (NYHA Sınıf II-IV), LVEF<%55, diğer kardiyomiyopatiler, tıbbi tedavi gerektiren kardiyak aritmi, klinik açıdan önemli valvüler hastalık, aktif olarak kontrol edilmeyen hipertansiyon (standart, uygun tıbbi tedaviyle kontrol edilen hipertansiyonu olan hastalar uygun) ve hemodinamik etkili perikardiyal efüzyon geçmişi olan hastalar, HERCEPTIN ile yapılan adjuvan ve neoadjuvan EEMK pivot çalışmalarına dahil edilmemiştir ve bu sebeple bu hastalarda tedavi önerilmemektedir.

      Adjuvan tedavi:

      HERCEPTIN ve antrasiklinler kombinasyon halinde adjuvan tedavide eş zamanlı verilmemelidir.

      EEMK hastalarında HERCEPTIN'in antrasiklin içeren kemoterapi sonrasında uygulanması ile, antrasiklin içermeyen dosetaksel ve karboplatinli rejimle uygulanması karşılaştırıldığında, semptomatik ve asemptomatik kardiyak olayların insidansında artış gözlenmiştir. İnsidans, HERCEPTIN taksanlarla eş zamanlı uygulandığında, taksanlar sonrasında uygulanmasına kıyasla daha belirgin olmuştur. Kullanılan tedavi rejiminden bağımsız olarak, semptomatik kardiyak olayların çoğu ilk 18 ay içinde meydana gelmiştir. Yapılan üç pivotal çalışmadan, 5,5 yıllık medyan takip verileri bulunan birinde (BCIRG006), iki karşılaştırma kolunda (antrasiklin artı siklofosfamid ardından taksan ve taksan, karboplatin ve HERCEPTIN) yaklaşık %1 oranına kıyasla, antrasiklin tedavisi ardından bir taksan ile eş zamanlı HERCEPTIN uygulanan hastalarda, semptomatik kardiyak veya LVEF olaylarının kümülatif oranında %2,37 sürekli artış gözlenmiştir.

      Kardiyak olaylarla ilgili risk faktörleri, dört büyük adjuvan çalışmada, ileri yaş (>50 yaş), paklitaksel tedavisinin başlangıcında, tedavinin başlatılmasının önce veya sonraki düşük LVEF (<%55) seviyesi, LVEF'nin 10-15 puan düşmesi ve öncesinde veya eş zamanlı anti hipertansif tıbbi ilaçların kullanılması olarak saptanmıştır. Adjuvan kemoterapinin tamamlanmasının ardından HERCEPTIN alan hastalarda, kardiyak fonksiyon bozukluk riskinin, HERCEPTIN başlanmasından önce kullanılan yüksek kümülatif doz antrasiklin ve vücut kitle indeksi ile (VKİ)>25 kg/m ilişkili olduğu düşünülmektedir.

      Neoadjuvan-adjuvan tedavi:

      Neoadjuvan-adjuvan tedaviye uygun EEMK hastaları için, HERCEPTIN antrasiklinlerle eş zamanlı olarak sadece kemoterapi-uygulanmamış hastalarda ve sadece düşük doz antrasiklin rejimleri ile birlikte kullanılmalıdır (maksimum kümülatif dozlar: 180 mg/m doksorubisin veya 360 mg/m epirubisin).

      Eğer hastalar neoadjuvan koşulda tam kür düşük doz antrasiklinlerle ve HERCEPTIN

      verilmemelidir. Diğer durumlarda, ilave sitotoksik kemoterapi ihtiyacı olup olmadığına dair karar bireysel faktörlere göre verilir.

      Trastuzumabın düşük doz antrasiklin rejimi ile eş zamanlı uygulanması ile ilgili deneyim iki çalışma ile sınırlıdır (MO16432 ve BO22227).

      Pivot çalışma MO16432'de Herceptin, üç siklus doksorubisin (kümülatif doz 180 mg/m) içeren neoadjuvan kemoterapi ile eşzamanlı uygulanmıştır.

      HERCEPTIN kolundaki semptomatik kardiyak fonksiyon bozukluğu insidansı % 1,7'dir.

      Pivot çalışma BO22227; eş primer farmakokinetik ve etkililik sonlanım noktaları (sırasıyla, 8. siklus doz öncesi trastuzumab Cve kesin cerrahide pCR oranı) doğrultusunda HERCEPTIN subkütan formülasyonuyla tedavinin, HERCEPTIN intravenöz formülasyonu tedavisine göre eşit etkili olduğunu göstermek üzere tasarlanmıştır. Pivot çalışma BO22227'de HERCEPTIN, dört siklus epirubisin (kümülatif doz 300 mg/m²) içeren neoadjuvan kemoterapiyle eşzamanlı uygulanmıştır;

      70 ayı aşan bir medyan takipte, intravenöz HERCEPTIN kolunda kalp yetmezliği/konjestif kalp yetmezliği insidansı %0,3 olarak belirlenmiştir.

      Neoadjuvan-adjuvan kurulumda klinik deneyim 65 yaş üzeri hastalar ile sınırlıdır. İnfüzyonla ilişkili reaksiyonlar (IRRler) ve aşırı duyarlılık:

      HERCEPTIN infüzyonu ile dispne, hipotansiyon, hırıltı, hipertansiyon, bronkospazm, supraventriküler taşiaritmi, düşük oksijen saturasyonu, anafilaksi, solunum zorluğu, ürtiker ve anjiyoödemi de içeren infüzyonla ilişkili ciddi reaksiyonlar (IRR) raporlanmıştır (bkz. Bölüm 4.8.). Bu olayların oluşma riskini önlemek için pre- medikasyon yapılabilir. Bu olayların büyük bölümü ilk infüzyon sırasında veya ilk infüzyonun başlangıcından sonra 2,5 saat içinde meydana gelir. İnfüzyon reaksiyonu oluşması halinde infüzyon durdurulmalı veya infüzyon hızı yavaşlatılmalıdır ve gözlenen tüm semptomlar ortadan kalkana kadar hasta gözlenmelidir (bkz. Bölüm 4.2). Bu semptomlar meperidin veya parasetamol gibi bir analjezik/antipiretik ile veya difenhidramin gibi bir antihistaminik ile tedavi edilebilirler. Hastaların büyük bölümünde semptomlar kaybolmuş ve ardından, sonraki HERCEPTIN infüzyonları uygulanmıştır. Ciddi reaksiyonlar oksijen, beta agonistleri ve kortikosteroid gibi destekleyici tedavilerle başarılı bir şekilde tedavi edilmektedir. Nadir vakalarda, bu reaksiyonlar ölümcül sonuçlar doğuran klinik süreçle ilişkilendirilmektedir. İlerlemiş malignansi ve komorbidite komplikasyonlarına bağlı olarak, dinlenme esnasında dispne deneyimleyen hastalar, artan ölümcül infüzyon reaksiyonu riski altındadır. Bu nedenle, bu hastalar HERCEPTIN ile tedavi edilmemelidir (bkz. Bölüm 4.3).

      Başlangıçta iyileşmenin ardından klinik kötüleşme ve hızlı klinik kötüleşmeyle birlikte gecikmiş reaksiyonlar da bildirilmiştir. Ölümler, infüzyonun ardından saatler içinde ve bir haftaya kadar olan sürede gerçekleşmiştir. Çok nadir durumlarda, hastalar HERCEPTIN infüzyonunun başlangıcı ardından altı saatten fazla süre sonra infüzyon semptomları ve pulmoner semptomlar yaşamıştır. Hastalar bu tip geç başlangıçların

      olabileceği konusunda uyarılmalı ve bu semptomların oluşması halinde hekimleriyle temasa geçmeleri söylenmelidir.

      Pulmoner olaylar:

      HERCEPTIN'in pazarlama sonrası kullanımı ile birlikte şiddetli pulmoner olaylar bildirilmiştir (bkz. Bölüm 4.8). Bu olaylar zaman zaman ölümcül sonuçlar doğurmuştur. Buna ek olarak; akciğer infiltratları, akut solunum zorluğu sendromu, pnömoni, pnömonit, plevral efüzyon, solunum zorluğu, akut pulmoner ödem ve solunum yetmezliğini de içeren interstisyel akciğer hastalığı vakaları bildirilmiştir. İnterstisyel akciğer hastalığı ile ilişkili risk faktörleri, ilişkili olduğu bilinen taksanlar, gemsitabin, vinorelbin ve radyasyon tedavisi gibi diğer anti-neoplastik tedavilerle geçmişte veya eş zamanlı tedaviyi içerir. Bu olaylar infüzyonla ilişkili reaksiyonların bir parçası olarak veya sonradan ortaya çıkabilmektedir. İlerlemiş malignansi ve komorbidite komplikasyonlarına bağlı olarak, dinlenme esnasında dispne yaşayan hastalar pulmoner olaylar açısından yüksek risk altında olabilirler. Bu nedenle bu hastalar HERCEPTIN ile tedavi edilmemelidir (Bkz. bölüm 4.3). Özellikle taksanlarla eş zamanlı tedavi edilmekte olan hastalarda pnömonit açısından dikkatli olunmalıdır.

      Biyoteknolojik ürünlerin takip edilebilirliğinin sağlanması için uygulanan ürünün ticari ismi ve seri numarası mutlaka hasta dosyasına kaydedilmelidir.

      4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

      Resmi bir ilaç etkileşim çalışması gerçekleştirilmemiştir. Klinik çalışmalarda HERCEPTIN ve eşzamanlı kullanılan tıbbi ürünler arasında klinik olarak anlamlı etkileşimler gözlenmemiştir.

      Trastuzumabın diğer antineoplastik ajanların farmakokinetik özellikleri üzerindeki etkisi:

      HER2-pozitif metastatik meme kanserli kadınlarda yapılan BO15935 ve M77004 çalışmalarından farmakokinetik veriler, paklitaksel ve doksorubisine (ve ana metabolitleri 6-α hidroksil-paklitaksel, POH ve doksorubisinol, DOL) maruziyetin trastuzumab varlığında (8 mg/kg veya 4 mg/kg IV yükleme dozu ardından sırasıyla 6 mg/kg 3 haftada 1 kez veya 2 mg/kg haftada 1 kez IV) değişmediğini göstermektedir.

      Bununla birlikte trastuzumab, bir doksorubisin metabolitine (7-deoksi-13-dihidro- doksorubisinon, D7D) genel maruziyeti arttırabilir. D7D'nin biyoaktivitesi ve bu metabolitin klinik etkisi bilinmemektedir.

      HER2-pozitif metastatik meme kanserli Japon kadınlarda, HERCEPTIN(4 mg/kg IV yükleme dozu ve 2 mg/kg IV haftalık) ve dosetakseli (60 mg/m IV) içeren tek kollu bir çalışma olan JP16003 çalışması, HERCEPTIN'ineş zamanlı uygulamasının dosetakselin tek doz farmakokinetik özellikleri üzerinde etkisi olmadığını göstermiştir. JP19959 çalışması BO18255 çalışmasının (ToGA) alt çalışması olup, ileri evre gastrik kanserli kadın ve erkek Japon hastalarda, HERCEPTIN'le birlikte veya HERCEPTIN olmaksızın

      kullanılan kapesitabin ve sisplatinin farmakokinetik özelliklerinin araştırılmasına

      biyoaktif metabolitlerine (örn. 5-FU) maruziyetin, sisplatin veya sisplatin artı HERCEPTIN ile eş zamanlı kullanımından etkilenmediğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, HERCEPTIN ile kombine edildiğinde kapesitabinin kendisi daha yüksek konsantrasyonlar ve daha uzun bir yarılanma ömrü göstermiştir. Veriler ayrıca sisplatinin farmakokinetiğinin, kapesitabin veya kapesitabin artı HERCEPTIN ile eş zamanlı kullanımından etkilenmediğini ortaya koymaktadır.

      Metastatik veya lokal ileri, opere edilemeyen HER2 pozitif kanser hastalarındaki H4613g/GO01305 çalışmasından elde edilen farmakokinetik veriler, trastuzumabın karboplatin farmakokinetiği üzerinde etkisi olmadığını göstermektedir.

      Antineoplastik ajanların trastuzumabın farmakokinetik özellikleri üzerindeki etkisi:

      HERCEPTIN monoterapisinden (4 mg/kg yükleme/2 mg/kg haftada 1 kez IV) sonra simüle serum trastuzumab konsantrasyonları ve HER2 pozitif metastatik meme kanserli Japon kadınlarda (çalışma JP16003) gözlenen serum konsantrasyonları karşılaştırıldığında, eş zamanlı dosetaksel uygulamasının, trastuzumab farmakokinetiği üzerinde PK etkisine ilişkin kanıt belirlenmemiştir.

      HER2 pozitif MMK olan kadınlarda, iki Faz II çalışmanın (BO15935 ve M77004) ve hastalara eş zamanlı HERCEPTIN ve paklitaksel uygulanan bir Faz III çalışmanın (H0648g) ve HERCEPTIN'in monoterapi olarak uygulandığı iki Faz II çalışmanın (W016229 ve MO16982) PK bulguları karşılaştırıldığında, ayrı ve ortalama HERCEPTIN düşük nokta serum konsantrasyonlarının çalışmalar içinde ve arasında farklılık gösterdiği fakat eş zamanlı paklitaksel uygulamasının trastuzumab farmakokinetik özellikleri üzerinde açık etkisi olmadığı gözlenmiştir. HER2-pozitif metastatik meme kanserli kadınlarda eş zamanlı HERCEPTIN, paklitaksel ve doksorubisin ile tedavi edildiği M77004 çalışmasına ait trastuzumab farmakokinetik verileri ile HERCEPTIN'in monoterapi olarak uygulandığı H0649g çalışmasına veya antrasiklin artı siklofosfamid veya paklitaksel ile kombinasyon halinde uygulandığı H0648g çalışmasına ait farmakokinetik verilerinin karşılaştırılması sonucunda doksorubisin ve paklitakselin trastuzumabın farmakokinetiği üzerinde hiçbir etkiye sahip olmadığı gösterilmiştir.

      H4613g/GO01305 çalışmalarından elde edilen farmakokinetik veriler ile, karboplatinin trastuzumab farmakokinetiği üzerinde hiçbir etkiye sahip olmadığı gösterilmiştir.

      Eş zamanlı anastrozol uygulanmasının trastuzumab farmakokinetiği üzerinde etkisi olmadığı görülmüştür.

      Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

      Özel popülasyonlara ilişkin herhangi bir etkileşim çalışması yapılmamıştır.

      Pediyatrik popülasyon:

      Pediyatrik popülasyona ilişkin herhangi bir etkileşim çalışması yapılmamıştır.

      4.6. Gebelik ve laktasyon

      Genel tavsiye

      Gebelik kategorisi: D

      Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar / Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon): Çocuk sahibi olma potansiyeli olan kadınlara HERCEPTIN ile tedavileri boyunca ve HERCEPTIN tedavisi sonlandırıldıktan sonra en az 7 ay boyunca etkili bir kontrasepsiyon yöntemi kullanmaları önerilmelidir.

      HERCEPTIN tedavisi sırasında hamile kalan kadınlar fetüsün zarar görmesi ihtimali konusunda bilgilendirilmelidir. Eğer hamile bir kadın HERCEPTIN ile tedavi ediliyorsa, veya HERCEPTIN kullanırken veya HERCEPTIN'in son dozundan sonraki 7 ay içinde hamile kalırsa, multidisipliner bir ekip tarafından yakından izlenmesi gerekmektedir.

      Gebelik dönemi

      HERCEPTIN anneye yönelik potansiyel fayda fetüse yönelik potansiyel riskten fazla olmadığı sürece gebelikte kullanılmamalıdır. Pazarlama sonrası deneyimde HERCEPTIN kullanan hamile kadınlarda oligohidramniyoz ile ilişkili fetal renal büyüme ve/veya fonksiyon bozukluğu vakaları rapor edilmiştir. Oligohidramniyoz vakalarının bazıları fetüsün fatal pulmoner hipoplazisi ile ilişkilendirilmiştir.

      Haftalık insan idame dozu 2 mg/kg HERCEPTIN'in 25 katı doz uygulanan Sinomolgus maymunlarla yürütülen üreme çalışmalarında, üremenin veya fetusun zarar gördüğüne dair herhangi bir kanıta rastlanmamıştır. Erken (gebeliğin 20-50'inci günlerinde) ve geç (gebeliğin 120-150'inci günlerinde) fetal gelişim periyodu sırasında, trastuzumabın plasental transferi gözlenmiştir. Hayvan üreme çalışmaları her zaman insanlardaki yanıtı öngörmediğinden, anneye yönelik potansiyel fayda fetüse yönelik potansiyel riskten fazla olmadığı sürece HERCEPTIN gebelikte kesinlikle kullanılmamalıdır.

      Laktasyon dönemi

      Haftalık insan idame dozu 2 mg/kg HERCEPTIN'in 25 katı doz uygulanan Sinomolgus maymunlarla gebeliğin 120 ve 150. günleri arasında yürütülen çalışma, trastuzumabın doğum sonrası süte geçtiğini göstermiştir. Bebek maymunların serumlarında trastuzumabın yer alması, doğumdan 1 aylık olana kadar geçen sürede büyümelerinde veya gelişimlerinde herhangi bir advers etkiye sebep olmamıştır. Trastuzumabın insan sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. İnsan immünoglobulin G'si (IgG) anne sütüne geçtiğinden ve bebeğe yönelik zarar potansiyeli bilinmediğinden HERCEPTIN tedavisi sırasında ve tedavinin bitmesinden sonraki 7 ay süresince emzirmeden kaçınılmalıdır (bkz. bölüm Klinik öncesi güvenlilik verileri).

      Üreme yeteneği/Fertilite:

      HERCEPTIN'in üreme yeteneğini etkileyip etkilemediği bilinmemektedir.

      4.7. Araç ve makine kullanımı üzerindeki etkiler

      HERCEPTIN'in araç ve makine kullanma becerisi üzerine çok küçük bir etkisi olabilir. HERCEPTIN ile tedavi sırasında baş dönmesi ve uyku hali görülebilir (bkz. Bölüm 4.8).

      İnfüzyon kaynaklı belirtilergörülenhastalara(bkz.Bölüm4.4 Özel kullanım uyarıları

      ve önlemleri), bu belirtiler tamamen yok olana kadar araç ve makine kullanmamaları önerilmelidir.

      4.8. İstenmeyen etkiler

      HERCEPTIN kullanımıyla bildirilen en ciddi ve/veya yaygın advers reaksiyonlar arasında kardiyak fonksiyon bozukluğu, infüzyonla ilişkili reaksiyonlar, hematolojik toksisite (özellikle nötropeni), enfeksiyonlar ve pulmoner advers reaksiyonlar yer almaktadır.

      Bu bölümde advers ilaç reaksiyonları için aşağıdaki sıklık kategorileri kullanılmıştır: Çok yaygın (≥1/10); yaygın (a‰¥1/100 ile <1/10), yaygın olmayan (a‰¥1/1.000 ile <1/100); seyrek (a‰¥1/10.000 ile <1/1.000); çok seyrek (<1/10.000), bilinmiyor (eldeki verilerden hareketle tahmin edilemiyor). Her bir sıklık sınıfı ile birlikte, advers reaksiyonlar azalan ciddiyet sıralamasına göre verilmelidir.

      Tablo 1'de verilen advers reaksiyonlar, pivotal klinik çalışmalarda tek başına veya kemoterapi ile kombinasyon halinde kullanılan HERCEPTIN ile ilişkili olarak rapor edilmiş olan advers reaksiyonlardır. Dahil edilen tüm terimler pivotal klinik çalışmalarda en yüksek yüzdede görülenlere dayanmaktadır. Pazarlama sonrası dönemde raporlanan advers reaksiyonlar da Tablo 1'e dahil edilmiştir.

      Sistem organ sınıfı

      Advers reaksiyon*

      Sıklık

      Enfeksiyonlar ve enfestasyonlar

      Enfeksiyon

      Çok yaygın

      Nazofarenjit

      Çok yaygın

      Nötropenik sepsis

      Yaygın

      Sistit

      Yaygın

      Herpes zoster

      Yaygın

      İnfluenza

      Yaygın

      Sinüzit

      Yaygın

      Deri enfeksiyonu

      Yaygın

      Rinit

      Yaygın

      Üst solunum yolu enfeksiyonu

      Yaygın

      İdrar yolu enfeksiyonu

      Yaygın

      Erizipel

      Yaygın

      Selülit

      Yaygın

      Farenjit

      Yaygın

      Sepsis

      Yaygın olmayan

      (Kist ve polipler de dahil olmak üzere) iyi huylu, kötü huylu ve belirlenmemiş

      neoplazmalar

      Malign neoplazm progresyonu

      Bilinmiyor

      Neoplazm progresyonu

      Bilinmiyor

      Kan ve lenf sistemi hastalıkları

      Febril nötropeni

      Çok yaygın

      Akyuvar sayısında azalma/lökopeni

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Tablo 1- HERCEPTIN IV monoterapisi veya kemoterapi kombinasyonu ile yapılan pivotal klinik çalışmalardan (n=8386) ve pazarlama sonrası deneyimden elde edilen advers ilaç reaksiyonları

      Trombositopeni

      Çok yaygın

      Nötropeni

      Çok yaygın

      Hipoprotrombinemi

      Bilinmiyor

      İmmün trombositopeni

      Bilinmiyor

      Bağışıklık sistemi hastalıkları

      Hipersensitivite

      Yaygın

      Seyrek

      Seyrek

      Metabolizma ve beslenme hastalıkları

      Kiloda azalma/Kilo kaybı

      Çok yaygın

      Anoreksi

      Çok yaygın

      Tümör lizis sendromu

      Bilinmiyor

      Hiperkalemi

      Bilinmiyor

      Psikiyatrik hastalıklar

      Uykusuzluk

      Çok yaygın

      Anksiyete

      Yaygın

      Depresyon

      Yaygın

      Anormal düşünme

      Yaygın

      Sinir sistemi hastalıkları

      Baş dönmesi

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Baş ağrısı

      Çok yaygın

      Parestezi

      Çok yaygın

      Disguzi

      Çok yaygın

      Periferal nöropati

      Yaygın

      Hipertoni

      Yaygın

      Somnolans

      Yaygın

      Ataksi

      Yaygın

      Parezi

      Seyrek

      Beyin ödemi

      Bilinmiyor

      Göz hastalıkları

      Artmış lakrimasyon

      Çok yaygın

      Konjonktivit

      Çok yaygın

      Göz kuruluğu

      Yaygın

      Papilla ödemi

      Bilinmiyor

      Retinal kanama

      Bilinmiyor

      Kulak ve iç kulak hastalıkları

      Sağırlık

      Yaygın olmayan

      Kardiyak hastalıklar

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      *Ejeksiyon fraksiyonunda azalma

      Çok yaygın

      Yaygın

      Kardiyomiyopati

      Yaygın

      Yaygın

      Perikardiyal efüzyon

      Yaygın olmayan

      Kardiyojenik şok

      Bilinmiyor

      Perikardit

      Bilinmiyor

      Bradikardi

      Bilinmiyor

      Gallop ritmi

      Bilinmiyor

      Vasküler hastalıklar

      Çok yaygın

      Yaygın

      Vazodilatasyon

      Yaygın

      Solunum, göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Öksürük

      Çok yaygın

      Epistaksis

      Çok yaygın

      Rinore

      Çok yaygın

      Yaygın

      Astım

      Yaygın

      Akciğer hastalığı

      Yaygın

      Yaygın

      Pnömonit

      Yaygın olmayan

      Bilinmiyor

      Bilinmiyor

      Bilinmiyor

      Bilinmiyor

      Bilinmiyor

      Bilinmiyor

      Bilinmiyor

      Bilinmiyor

      Bilinmiyor

      Laringeal ödem

      Bilinmiyor

      Ortopne

      Bilinmiyor

      Pulmoner ödem

      Bilinmiyor

      İnterstisiyel akciğer hastalığı

      Bilinmiyor

      Gastrointestinal hastalıklar

      Diyare

      Çok yaygın

      Kusma

      Çok yaygın

      Bulantı

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Abdominal ağrı

      Çok yaygın

      Dispepsi

      Çok yaygın

      Kabızlık

      Çok yaygın

      Stomatit

      Çok yaygın

      Hemoroid

      Yaygın

      Ağız kuruluğu

      Yaygın

      Hepatobiliyer hastalıklar

      Hepatoselüler zedelenme

      Yaygın

      Hepatit

      Yaygın

      Karaciğer hassasiyeti

      Yaygın

      Sarılık

      Seyrek

      Karaciğer yetmezliği

      Bilinmiyor

      Deri ve deri altı doku hastalıkları

      Eritem

      Çok yaygın

      Döküntü

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Alopesi

      Çok yaygın

      Tırnak bozukluğu

      Çok yaygın

      Palmar plantar eritrodizestesi

      Çok yaygın

      Akne

      Yaygın

      Ekimoz

      Yaygın

      Kuru cilt

      Yaygın

      Hiperhidroz

      Yaygın

      Makülopapüler döküntü

      Yaygın

      Kaşıntı

      Yaygın

      Onikoliz

      Yaygın

      Dermatit

      Yaygın

      Ürtiker

      Yaygın olmayan

      Anjiyoödem

      Bilinmiyor

      Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları

      Artralji

      Çok yaygın

      Miyalji

      Çok yaygın

      Çok yaygın

      Artrit

      Yaygın

      Sırt ağrısı

      Yaygın

      Kemik ağrısı

      Yaygın

      Kas spazmları

      Yaygın

      Boyun ağrısı

      Yaygın

      Ekstremitelerde ağrı

      Yaygın

      Böbrek ve idrar hastalıkları

      Renal bozukluk

      Yaygın

      Membranöz glomerülonefrit

      Bilinmiyor

      Glomerülonefropati

      Bilinmiyor

      Böbrek yetmezliği

      Bilinmiyor

      Gebelik, puerperium ve perinatal hastalıklar

      Oligohidramniyoz

      Bilinmiyor

      Renal hipoplazi

      Bilinmiyor

      Pulmoner hipoplazi

      Bilinmiyor

      Üreme sistemi ve meme

      hastalıkları

      Meme iltihabı/mastit

      Yaygın

      Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar

      Asteni

      Çok yaygın

      Göğüs ağrısı

      Çok yaygın

      Üşüme

      Çok yaygın

      Yorgunluk

      Çok yaygın

      İnfluenza benzeri semptomlar

      Çok yaygın

      İnfüzyon reaksiyonları

      Çok yaygın

      Ağrı

      Çok yaygın

      Pireksi

      Çok yaygın

      Mukozal enflamasyon

      Çok yaygın

      Periferal ödem

      Çok yaygın

      Ödem

      Yaygın

      Keyifsizlik

      Yaygın

      Yaralanma ve zehirlenme

      Çürük

      Yaygın

      + Ölümcül sonuçla ilişkili olarak rapor edilen advers reaksiyonlara işaret etmektedir.

      * Antrasiklinler ardından ve taksanlarla kombine olarak kombinasyon tedavisiyle gözlenmiştir.

      Seçilmiş advers olaylarıntanımı:

      Kardiyak fonksiyon bozukluğu

      Konjestif kalp yetmezliği (NYHA Sınıf II-IV) HERCEPTIN kullanımı ile ilişkili yaygın bir advers reaksiyondur ve ölümcül sonuçla ilişkilendirilmiştir (bkz. Bölüm 4.4). HERCEPTIN ile tedavi edilen hastalarda, dispne, nefes darlığı, öksürük artışı, pulmoner ödem, S3 gallop veya ventriküler ejeksiyon fraksiyonu azalması gibi kardiyak fonksiyon bozukluğu belirtileri gözlemlenmiştir (bkz. Bölüm 4.4).

      HERCEPTIN'in adjuvan olarak kemoterapi ile kombinasyon halinde verildiği 3 pivotal klinik çalışmada, derece 3/4 kardiyak işlev bozukluğu (özellikle semptomatik konjestif kalp yetmezliği) insidansı, sadece kemoterapi uygulanan (yani HERCEPTIN almayan) hastalar ve bir taksanı takiben HERCEPTIN uygulanan hastalarda benzer olmuştur (%0,3-0,4). Oran HERCEPTIN'in bir taksan ile eş zamanlı uygulandığı hastalarda en yüksektir (%2). Neoadjuvan koşulda HERCEPTIN ile düşük doz antrasiklin rejiminin eş zamanlı uygulanması ile ilgili deneyim sınırlıdır (bkz. bölüm 4.4).

      HERCEPTIN adjuvan kemoterapinin tamamlanması ardından uygulandığında, bir yıllık koldaki hastaların %0,6'sında medyan 12 aylık takipten sonra NYHA Sınıf III-IV kalp yetmezliği gözlenmiştir. 8 yıllık medyan takip ardından, 1 yıllık HERCEPTIN tedavisi kolundaki BO16348 çalışmasında şiddetli konjestif kalp yetmezliği (KKY) (NYHA Sınıf III ve IV) insidansı %0,8 olmuş, hafif semptomatik ve asemptomatik sol ventrikül disfonksiyonu oranı %4,6 olarak belirlenmiştir.

      HERCEPTIN uygulanan hastaların %71,4'inde, şiddetli KKY'nin geri dönebildiği (reversibilite) (olaydan sonra en az iki ardışık LVEF değerinin a‰¥%50 olması şeklinde tanımlanmıştır) gösterilmiştir. Hafif semptomatik ve asemptomatik sol ventrikül disfonksiyonunda geri dönebilme (reversibilite) hastaların %79,5'inde gösterilmiştir. Kardiyak fonksiyon bozukluğu ile ilişkili olayların yaklaşık %17'si HERCEPTIN tedavisinin tamamlanması ardından oluşmuştur.

      İntravenöz HERCEPTIN ile yapılmış pivotal metastatik çalışmalarda kardiyak disfonksiyon insidansı, paklitaksel ile kombinasyonda %9 ila %12 ve tek başına paklitaksel ile %1 ila %4 arasında gerçekleşmiştir. Monoterapide bu oran %6 - %9 olmuştur. En yüksek kardiyak disfonksiyon oranı, antrasiklin/siklofosfamid ile eşzamanlı HERCEPTIN alan hastalarda (%27) görülmüş ve tek başına antrasiklin/siklofosfamide (%7 - %10) kıyasla anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur. Kardiyak fonksiyon için prospektif izlem yapılan sonraki bir çalışmada semptomatik KKY insidansı, HERCEPTIN ve dosetaksel alan hastalarda %2,2 ve buna kıyasla tek başına dosetaksel alan hastalarda % 0 olmuştur. Bu çalışmalarda kardiyak disfonksiyon gelişen hastaların büyük bölümünde (%79) KKY için standart tedavi uygulanması ardından iyileşme görülmüştür.

      İnfüzyon reaksiyonları, alerji benzeri reaksiyonlar ve aşırı duyarlılık

      HERCEPTIN tedavisi uygulanan hastaların yaklaşık %40'ında infüzyonla ilişkili bazı reaksiyonlar oluşması beklenmektedir. Bununla birlikte, infüzyonla ilişkili reaksiyonların büyük bölümü hafif ila orta yoğunluktadır (NCI-CTC derecelendirme sistemi) ve tedavinin erken evrelerinde yani birinci, ikinci ve üçüncü infüzyonlar

      üşüme, ateş, dispne, hipotansiyon, hırıltı, bronkospazm, taşikardi, oksijen satürasyonunda azalma, solunum güçlüğü, döküntü, bulantı ve kusma ile baş ağrısını içerir ancak bunlarla sınırlı değildir (bkz. Bölüm 4.4). Tüm derecelerden infüzyonla ilişkili reaksiyonların oranı; endikasyona, veri toplama yöntemine ve trastuzumabın kemoterapiyle eşzamanlı veya monoterapi şeklinde verilmesine bağlı olarak çalışmalar arasında farklılık göstermiştir.

      Acil ilave girişim gereken şiddetli anafilaktik reaksiyonlar genellikle birinci veya ikinci HERCEPTIN infüzyonu sırasında oluşabilir (bkz. Bölüm 4.4) ve ölümcül sonuçla ilişkilendirilmiştir.

      İzole olgularda anafilaktoid reaksiyonlar gözlenmiştir. Hematolojik toksisite

      Febril nötropeni, lökopeni, anemi, trombositopeni ve nötropeni çok yaygın olarak meydana gelmektedir. Hipoprotrombinemi meydana gelme sıklığı bilinmemektedir. Nötropeni riski, trastuzumabın antrasiklin tedavisi ardından dosetaksel ile uygulanması halinde hafif şekilde artabilmektedir.

      Pulmoner olaylar

      HERCEPTIN kullanımı ile ilişkili olarak şiddetli pulmoner advers reaksiyonlar meydana gelmektedir ve ölümcül sonuçla ilişkilendirilmiştir. Bu reaksiyonlar akciğer infiltratları, akut solunum zorluğu sendromu, pnömoni, pnömonit, plevral efüzyon, solunum zorluğu, akut pulmoner ödem ve solunum yetmezliğini içerir fakat bunlarla sınırlı değildir (bkz. Bölüm 4.4).

      Avrupa Birliği Risk Yönetimi Planı ile uyumlu risk minimizasyonu tedbirlerinin detayları a€˜Bölüm 4.4 Özel kullanım uyarıları ve önlemleri' bölümünde sunulmaktadır.

      İmmünojenisite

      Neoadjuvan-adjuvan erken evre meme kanseri çalışmasında (B022227) 70 ayı aşan bir medyan takipte, intravenöz HERCEPTIN tedavisi uygulanan hastaların %10,1'inde (30/296) trastuzumaba karşı antikorlar gelişmiştir . İntravenöz HERCEPTIN alan 30 hastadan 2'sinde, başlangıç sonrası örneklerde nötralizan anti-trastuzumab antikorları saptanmıştır.

      Bu antikorların klinik önemi bilinmemektedir. Antitrastuzumab antikorlarının varlığının, intravenöz HERCEPTIN'in farmakokinetiği, etkililiği (patolojik Tam Yanıta [pCR] göre belirlenen yanıta ve olaysız sağkalıma göre belirlenen) ve uygulamayla ilişkili reaksiyonların (ARR'ler) oluşmasına göre belirlenen ilaç güvenliliği üzerinde hiçbir etkisi yoktur.

      Mide kanserinde HERCEPTIN ile ilgili immunojenisite verileri bulunmamaktadır. Şüpheli advers reaksiyonların raporlanması

      Ruhsatlandırma sonrası şüpheli ilaç advers reaksiyonlarının raporlanması büyük önem taşımaktadır. Raporlama yapılması, ilacın yarar/risk dengesinin sürekli olarak izlenmesine olanak sağlar. Sağlık mesleği mensuplarının herhangi bir şüpheli advers reaksiyonu Türkiye Farmakovijilans Merkezi (TÜFAM)'ne bildirmeleri gerekmektedir (www.titck.gov.tr; e-posta: tufam@titck.gov.tr; tel: 0 800 314 00 08; faks:0 312 218 35

      99).

      4.9. Doz aşımı ve tedavisi

      İnsanlarla yapılan klinik çalışmalarda doz aşımıyla ilgili bir deneyim yoktur. HERCEPTIN'in 10 mg/kg'dan yüksek tek dozları klinik çalışmalarda uygulanmamıştır; metastatik mide kanseri hastalarında yapılan bir klinik çalışmada 8 mg/kg yükleme dozu takiben her üç haftada bir 10 mg/kg idame dozu çalışılmıştır. Bu düzeye kadar dozlar iyi tolere edilmiştir.

      Çalışma MO16419