SIFLOKS 500 mg 10 tablet Kısa Ürün Bilgisi

Siprofloksasin }

1.   BEŞERİ TIBBİ ÜRÜNÜN ADI

UYARI: TENDİNİT VE TENDON YIRTILMASI, PERİFERAL NÖROPATİ, SANTRAL SİNİR SİSTEMİ ETKİLERİ VE MİYASTENİA GRAVİS’İN ŞİDDETLENMESİNİ DE İÇEREN CİDDİ ADVERS REAKSİYONLAR

2.   KALİTATİF VE KANTİTATİF BİLEŞİM

Etkin madde

500 mg siprofloksasine eşdeğer 582,3 mg siprofloksasin hidroklorür monohidrat içermektedir.

Yardımcı maddeler

  • Yardımcı maddeler için 6.1.’e bakınız.


    3.   FARMASÖTİK FORMU

Film tablet;

Beyaz film kaplı, beyazımsı,krem renkli, bikonveks, yuvarlak film kaplı tablet.


  • 4.   KLİNİK ÖZELLİKLER

    • 4.1. Terapötik endikasyonlar

      Bu endikasyonlarda diğer tedavi seçeneklerinin başarısız olduğu durumlarda kullanılabilir.

      Antibakteriyel ilaçların doğru kullanımıyla ilgili resmi kılavuzlar göz önünde tutulmalıdır. SİFLOKS, yalnızca duyarlı bakterilerin yol açtığı kanıtlanmış ya da bu konuda ciddi şüphe bulunan enfeksiyonların tedavisinde kullanılmalıdır.

      SİFLOKS 500 mg film tablet, aşağıdaki endikasyonların tedavisinde endikedir (bkz. Bölüm 4.4 ve 5.1).

      Tedaviye başlamadan önce siprofloksasine direnç ile ilgili mevcut bilgiler üzerinde özellikle durulmalıdır. Antibakteriyel ajanların uygun kullanımı ile ilgili resmi kılavuzlar göz önünde bulundurulmalıdır.

      Yetişkinler:

      Gram-negatif bakterilere bağlı alt solunum yolu enfeksiyonları

      Kronik obstrüktif akciğer hastalığı alevlenmeleri (Bkz. Bölüm 4.4)

      Kistik fibröz veya bronşektazide bronko-pulmoner enfeksiyonlar

      Pnömoni

      Kronik süpüratif otitis media (Bkz. Bölüm 4.4)

      Özellikle Gram-negatif bakterilere bağlı olduğunda kronik sinüzitin akut alevlenmeleri (Bkz. Bölüm 4.4)

      İdrar yolu enfeksiyonları

      Komplike olmayan idrar yolu enfeksiyonları (Bkz. Bölüm 4.4)

      Komplike idrar yolu enfeksiyonları

      Piyelonefrit

      Genital sistem enfeksiyonları

      Duyarlı Neisseria gonorrhoeae’ye bağlı gonokokal üretrit ve servisit

      Duyarlı Neisseria gonorrhoeae’ye bağlı olgular dahil epididimo-orşit

      Duyarlı Neisseria gonorrhoeae’ye bağlı olgular dahil pelvik inflamatuar hastalık

      Prostatit

      Gastrointestinal kanal enfeksiyonları (örn. seyahat diyaresi)

      İntra-abdominal enfeksiyonlar

      Gram-negatif bakterilerden ileri gelen deri ve yumuşak doku enfeksiyonları

      Malign otitis externa (Bkz. Bölüm 4.4)

      Kemik ve eklem enfeksiyonları

      Neisseria meningitidis’e bağlı invaziv enfeksiyonların 18 yaş üzeri profilaksisi

      Solunum yolu şarbonu (maruziyet sonrası profilaksi ve küratif tedavi)

      Siprofloksasin, bakteriyel enfeksiyon kaynaklı olduğu düşünülen nötropenik ateş hastaların tedavisinde de kombinasyon tedavisinde kullanılabilir.

      Çocuklar ve ergenler:

      Pseudomonas aeruginosa’dan ileri gelen kistik fibrözde bronko-pulmoner enfeksiyonlar (klinik çalışmaların yapıldığı yaş aralığı:5-17 yaş)

      Komplike idrar yolları enfeksiyonları ve piyelonefrit, etken hassasiyeti gösterilmesi durumunda diğer alternatifler uygun olmadığında, (klinik çalışmaların yapıldığı yaş aralığı: 1-17 yaş)

      Solunum yolu şarbonu (maruziyet sonrası profilaksi ve küratif tedavi)

      Siprofloksasin, gerekli görülmesi halinde çocuklarda ve ergenlerde görülen şiddetli enfeksiyonların tedavisi için diğer ajanların kullanılamadığı durumlarda kullanılabilir.

      4.2. Pozoloji ve uygulama şekli

      Dozaj endikasyona, enfeksiyonun şiddetine ve yerine, neden olan organizmaların siprofloksasine duyarlılığına, hastaların böbrek fonksiyonlarına ve çocuklar ile ergenlerde vücut ağırlığına göre belirlenir.

      Tedavi süresi, hastalığın şiddeti ile klinik ve bakteriyolojik seyre dayanır.

      Bazı bakterilerin (örn. Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter veya Staphylococci) neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde, daha yüksek siprofloksasin dozları ve diğer uygun antibakteriyel ajanlarla birlikte uygulama gerekli olabilir.

      Bazı enfeksiyonların (örn. pelvik inflamatuar hastalık, intra-abdominal enfeksiyonlar, nötropenik hastalardaki enfeksiyonlar ve kemik ile eklem enfeksiyonları) tedavisi de, dâhil olan patojenlere bağlı olarak diğer uygun antibakteriyel ajanlarla birlikte uygulama gerektirebilir.

      Yetişkinler

      Endikasyonlar

      mg olarak günlük doz

      Toplam tedavi süresi (potansiyel      olarak

      siprofloksasin ile ilk parenteral tedavi dahil)

      Alt solunum yolu enfeksiyonları

      Kistik fibröz veya bronşektazide bronkopulmoner enfeksiyonlar

      Pnömoni

      Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

      7 ila 14 gün

      (Bkz. Bölüm 4.4)

      İdrar          yolu

      enfeksiyonları

      (bkz. Bölüm 4.4)

      Komplike   idrar

      yolu enfeksiyonları

      Günde iki kez 500 mg

      7 gün

      Piyelonefrit

      Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

      En az 10 gün, bazı spesifik durumlarda (abse gibi) 21 günden daha uzun bir süre devam edilebilir

      Genital     sistem

      enfeksiyonları

      Gonokokal üretrit ve servisit

      Tek doz olarak 500 mg

      1 gün (tek doz)

      Epididimo-orşit ve         pelvik

      inflamatuvar hastalık

      Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

      En az 14 gün

      Prostatit

      Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

      2 ila 4 hafta (akut) ile 4 ila 6 hafta (kronik)

      Gastrointestinal kanal enfeksiyonları ve intra-abdominal enfeksiyonlar

      Shigella dysenteriae tip 1 dışındaki Shigella türleri        dahil

      bakteriyel patojenlerin neden    olduğu

      diyare ve şiddetli seyahat diyaresinin ampirik tedavisi

      Günde iki kez 500 mg

      1 gün

      Shigella dysenteriae    tip

      1’in neden olduğu diyare

      Günde iki kez 500 mg

      5 gün

      Vibrio cholerae’nın neden    olduğu

      diyare

      Günde iki kez 500 mg

      3 gün

      Tifo ateşi

      Günde iki kez 500 mg

      7 gün

      Gram-negatif bakterilerden kaynaklanan intra-abdominal

      Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

      5 ila 14 gün

      enfeksiyonlar

      Deri ve yumuşak doku enfeksiyonları

      Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

      7 ila 14 gün

      Kemik ve eklem enfeksiyonları

      Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

      En fazla 3 ay

      Bakteriyel enfeksiyon kaynaklı olduğu düşünülen ateşli nötropenik hastalıklar Siprofloksasin,     resmi     klavuzlar

      doğrultusunda uygun  antibakteriyel

      ajanlarla birlikte uygulanmalıdır.

      Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

      Tedaviye, tüm nötropeni periyodu

      süresince         devam

      edilmelidir.

      Neisseria meningitidis’e bağlı invaziv enfeksiyonların profilaksisi

      Tek doz olarak 500 mg

      1 gün (tek doz)

      Klinik açıdan uygun olduğunda oral yoldan tedavi alabilecek bireyler için solunum yolu şarbonuna maruziyet sonrası profilaksi ve küratif tedavi İlacın uygulanmasına şüpheli veya doğrulanmış    maruziyetten    sonra

      mümkün olan en kısa süre içinde başlanmalıdır.

      Günde iki kez 500 mg

      Bacillus       anthracis

      maruziyetinin doğrulanmasından itibaren 60 gün

      Uygulama sıklığı ve süresi:

      Bkz. Bölüm 4.2

      Uygulama şekli:

      Ağız yoluyla uygulanır. Tabletler bir miktar sıvı ile bütün olarak yutulur.

      Yemek zamanlarından bağımsız olarak alınabilir. Aç karnına alındığında etkin madde daha hızlı absorbe edilir. Bu durumda, tabletler süt ürünleri ya da mineral takviyesi içeceklerle (örn. süt, yoğurt, kalsiyum takviyeli portakal suyu) birlikte alınmamalıdır (Bkz. Bölüm 4.5).

      Hastalığın şiddetine bağlı veya diğer nedenlerle tablet alamayan hastalara intravenöz formda siprofloksasin verilmesi önerilir (örn. hastaya enteral beslenme uygulanıyorsa). İntravenöz uygulamadan sonra tedavi oral yolla sürdürülebilir.

      Özel popülasyonlara ilişkin ek bilgiler:

      Böbrek yetmezliği:

      Böbrek fonksiyonları bozulmuş hastalar için önerilen başlangıç ve idame dozları:

      Kreatinin Klirensi [mL/dak./1,73 m²]

      Serum Kreatinin [mikromol/L]

      Oral Doz

      [mg]

      > 60

      < 124

      Bkz. Genel doz.

      30 - 60

      124 ila 168

      12 saatte bir 250-500 mg

      < 30

      >169

      24 saatte bir 250-500 mg

      Hemodiyaliz tedavisi alan hastalar

      > 169

      24 saatte bir 250-500 mg (diyaliz sonrası)

      Periton diyalizi tedavisi alan hastalar

      > 169

      24 saatte bir 250-500 mg

      Renal bozukluğu olan çocuklarda doz çalışması yapılmamıştır.

      Karaciğer yetmezliği:

      Karaciğer fonksiyonları bozulmuş olan hastalarda doz ayarlaması gerekli değildir.

      Hepatik bozukluğu olan çocuklarda doz çalışması yapılmamıştır.

      Pediyatrik popülasyon:

      Endikasyonlar

      mg olarak günlük doz

      Toplam tedavi süresi (potansiyel olarak siprofloksasin ile ilk parenteral tedavi dahil)

      Kistik fibröz

      Doz başına en fazla 750 mg ile günde iki kez 20 mg/kg vücut ağırlığı

      10 ila 14 gün

      Komplike    idrar   yolları

      enfeksiyonları ve piyelonefrit

      Doz başına en fazla 750 mg ile günde iki kez 10 mg/kg ila 20 mg/kg vücut ağırlığı

      10 ila 21 gün

      Klinik    açıdan    uygun

      olduğunda oral yoldan tedavi alabilecek   bireyler    için

      solunum  yolu  şarbonuna

      maruziyet sonrası profilaksi ve   küratif tedavi   ilacın

      uygulanmasına şüpheli veya doğrulanmış   maruziyetten

      sonra mümkün olan en kısa süre içinde başlanmalıdır.

      Doz başına en fazla 500 mg ile günde iki kez 10 mg/kg ila 15 mg/kg vücut ağırlığı

      Bacillus           anthracis

      maruziyetinin doğrulanmasından   itibaren

      60 gün

      Diğer şiddetli enfeksiyonlar

      Doz başına en fazla 750 mg ile günde iki kez 20 mg/kg vücut ağırlığı

      Enfeksiyon tipine göre

      Geriyatrik popülasyon:

      Yaşlı hastalar, enfeksiyonun şiddetine ve hastanın kreatinin klirensine göre seçilmiş bir doz almalıdır.

      • 4.3. Kontrendikasyonlar

        Siprofloksasin veya diğer kinolonlara ya da ürünün herhangi bir bileşenine (Bkz. Bölüm 6.1) karşı aşırı duyarlılık

        Siprofloksasin ve tizanidinin birlikte kullanılması (Bkz. Bölüm 4.5).

        • 4.4. Özel kullanım uyarıları ve önlemleri

          Epidemiyolojik çalışmalar, florokinolon kullanımından sonra özellikle yaşlı popülasyonda aort anevrizması ve diseksiyonu riskinde artış olduğunu bildirmektedir.

          Bu nedenle florokinolonlar, aile öyküsünde anevrizma hastalığı pozitif olan hastalarda, önceden aort anevrizması ve/veya aort diseksiyonu teşhisi konulan hastalarda, aort anevrizması ve diseksiyonu için diğer risk faktörlerini ya da predispozan durumları içeren hastalarda (örn. Marfan sendromu, vasküler Ehlers-Danlos sendromu, Takayasu arteriti, dev hücreli arterit, Behçet hastalığı, hipertansiyon, bilinen ateroskleroz) sadece dikkatli bir yarar/risk değerlendirmesi yapıldıktan sonra ve diğer terapötik seçenekler göz önüne alındıktan sonra kullanılmalıdır.

          Ani karın, göğüs veya sırt ağrısı durumunda, hastalara acil servise derhal başvurmaları tavsiye edilmelidir.

          Tendinit ve tendon rüptürü, periferal nöropati ve merkezi sinir sistemi etkileri dȃhil sakatlığa sebep olan ve potansiyel geri dönüşümsüz ciddi advers reaksiyonlar SİFLOKS dȃhil florokinolonlar, sakatlığa sebep olabilen ve potansiyel geri dönüşümsüzc iddi advers reaksiyonlarla ilişkilendirilmiştir. Yaygın olarak görülen advers reaksiyonlar kas-iskelet ve periferal sinir sistemi (tendinit, tendon rüptürü, tendonlarda şişme veya enflamasyon, karıncalanma veya uyuşma, kol ve bacaklarda uyuşukluk, kas ağrısı, kas güçsüzlüğü, eklem ağrısı, eklemlerde şişme gibi) artralji, miyalji, periferal nöropati ve merkezi sinir sistemi etkileridir (halüsinasyon, anksiyete, depresyon, intihar eğilimi, insomnia, şiddetli baş ağrısı ve konfüzyon) (Bkz. Bölüm 4.8).

          Bu reaksiyonlar, SİFLOKS başladıktan sonra saatler ya da haftalar içinde görülebilir. Her yaş grubundan veya önceden mevcut risk faktörleri olmayan hastalar, bu advers reaksiyonları yaşamıştır.

          Herhangi bir ciddi advers reaksiyonun ilk bulgularının veya semptomlarının ortaya çıkması durumunda SİFLOKS derhal kesilmelidir. Ayrıca, florokinolonlarla bağlantılı olarak bu ciddi advers reaksiyonlardan herhangi birini yaşayan hastalarda SİFLOKS dȃhil florokinolonların kullanımından kaçınılmalıdır.

          Kronik bronşitin akut bakteriyel alevlenmesi, kronik sinüzitin akut alevlenmeleri,kronik süpüratif otitis media, malign otitis externa ve komplike olmayan üriner sistemenfeksiyonları

          Kronik bronşitin akut bakteriyel alevlenmesi, kronik sinüzitin akut alevlenmeleri, kronik süpüratif otitis media, malign otitis externa ve komplike olmayan üriner enfeksiyonlarda diğer tedavi seçeneklerinin başarısız olduğu durumlarda kullanılabilir. Buna ilave olarak üriner enfeksiyonlarda antibiyogramla duyarlılık kanıtlanması gerekmektedir.

          Endikasyonlar

          mg olarak günlük doz

          Toplam   tedavi   süresi

          (potansiyel         olarak

          siprofloksasin    ile    ilk

          parenteral tedavi dahil)

          Alt solunum yolu enfeksiyonları

          Kronik obstrüktif akciğer hastalığı alevlenmeleri

          Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

          7 ila 14 gün

          Üst solunum yolu enfeksiyonları

          Kronik   sinüzitin

          akut alevlenmeleri

          Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

          7 ila 14 gün

          Kronik   süpüratif

          otitis media

          Günde iki kez 500 mg ila 750 mg

          7 ila 14 gün

          Malign       otitis

          externa

          Günde iki doz 750 mg

          28 gün ile 3 ay arası

          Komplike olmayan idrar yolu enfeksiyonları

          Günde iki kez 250 mg ila 500 mg

          3 gün

          Pre-menopozal kadınlarda tek doz 500 mg kullanılabilir

          Şiddetli enfeksiyonlar ve/veya gram pozitif ya da anaerobik bakterilere bağlı şiddetli enfeksiyonlar

          Siprofloksasin monoterapisi, şiddetli enfeksiyonların ve Gram-pozitif veya anaerobik patojenlerin neden olduğu enfeksiyonların tedavisi için uygun değildir. Bu tip enfeksiyonlarda SİFLOKS, diğer uygun antibakteriyel ajanlarla birlikte uygulanmalıdır.

          Streptokokal enfeksiyonlar (Streptococcus pneumoniae dâhil)

          Siprofloksasin, etkililiği yetersiz olduğundan dolayı streptokokal enfeksiyonların tedavisinde önerilmez.

          Genital sistem enfeksiyonları

          Gonokokal üretrit, servisit, epididimo-orşit ve pelvik inflamatuvar hastalıklar florokinolona dirençli Neisseria gonorrhoeae izolatlarından kaynaklanabilir. Bu yüzden SİFLOKS, gonokokal üretrit veya servisit tedavisinde sadece siprofloksasine dirençli Neisseria gonorrhoeae dışlanabildiğinde uygulanmalıdır.

          Epididimo-orşit ve pelvik inflamatuvar hastalıklar için, ampirik siprofloksasin sadece siprofloksasine dirençli Neisseria gonorrhoeae dışlanamazsa uygun başka bir antibakteriyel ajan (örn. sefalosporin) ile kombinasyon halinde düşünülmelidir. Üç günlük tedavi sonucunda klinik iyileşme sağlanamadıysa tedavi yeniden değerlendirilmelidir.

          Üriner sistem enfeksiyonları

          İdrar yolları enfeksiyonlarında en yaygın ilişkili patojen olan Escherichia coli’nin florokinolonlara direnci yaşanılan bölgeye göre farklılık gösterir. Reçete eden hekimlerin lokal olarak bölgelerindeki Escherichia coli’nin florokinolonlara direnç prevalansını dikkate almaları tavsiye edilmektedir.

          Pre-menopozal kadınlarda komplike olmayan idrar yolu enfeksiyonlarında kullanılabilen tek doz siprofloksasinin, uzun tedavi süresindense daha düşük etkililik ile ilişkili olması beklenmektedir. Bu Escherichia coli’nin kinolonlara karşı gittikçe artan direnç düzeyi açısından daha fazla dikkate alınmalıdır.

          İntra-abdominal enfeksiyonlar

          Siprofloksasinin, cerrahi sonrası intra-abdominal enfeksiyonlardaki etkililiği ile ilgili sınırlı veriler bulunmaktadır.

          Seyahat ishali

          Seyahat edilen ülkelerdeki ilgili patojenlerde bulunan siprofloksasine dirence ilişkin bilgiler göz önüne alınmalıdır.

          Kemik ve eklem enfeksiyonları

          Siprofloksasin mikrobiyolojik sonuçlara bağlı olarak diğer antimikrobiyal ajanlar ile kombinasyon şeklinde birlikte kullanılmalıdır.

          Solunum yolu şarbonu

          İnsanlarda kullanımı, in-vitro duyarlılık verilerine ve insanlardaki sınırlı verilerle birlikte hayvanlardan elde edilen deneysel verilere dayanmaktadır. Tedavi eden hekimler, şarbon tedavisi ile ilgili ulusal ve/veya uluslararası konsensüs dokümanlarına başvurmalıdır.

          Çocuklar ve ergenler

          Siprofloksasinin çocuklar ve adolesanlardaki kullanımı mevcut resmi kılavuzları izlemelidir. Siprofloksasin tedavisine, sadece çocuklar ve adolesanlarda kistik fibrozis ve/veya ağır enfeksiyonların tedavisinde deneyimli hekimler tarafından başlanmalıdır.

          Siprofloksasinin gelişmemiş hayvanların ağırlık taşıyan eklemleri üzerinde artropatiye neden olduğu gösterilmiştir. Çocuklarda siprofloksasin kullanımı ile ilgili olarak yapılan randomize, çift kör bir çalışmadan elde edilen güvenlilik verileri (siprofloksasin: n=335, ortalama yaş = 6,3 yıl; komparatörlar: n=349, ortalama yaş = 6,2 yıl; yaş aralığı = 1 ila 17 yıl), +42. gün %7,2 ila %4,6 değerinde ilaçla ilgili olduğundan şüphelenilen artropati insidansı (eklemle ilgili klinik belirti ve semptomlardan farklı) ortaya çıkarmıştır. Bir yıllık takip itibariyle ilaçla ilgili artropati insidansı sırasıyla %9 ve %5,7 olmuştur. Zamanla şüpheli ilaçla ilgili artropati olgularındaki artış, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Eklem ve/veya çevre doku ile ilgili olası advers olaylardan dolayı tedaviye, sadece dikkatli bir fayda/risk değerlendirmesinden sonra başlanmalıdır (Bkz. Bölüm 4.8).

          Kistik fibrozisde bronko-pulmoner enfeksiyonlar

          Klinik çalışmalarda 5 -17 yaş arası çocuklar ve gençler dâhil edilmiştir. 1 yaş ve 5 yaş arası çocukların tedavisinde daha sınırlı deneyim mevcuttur.

          Komplike üriner sistem enfeksiyonları ve piyelonefrit

          İdrar yolu enfeksiyonları için siprofloksasin tedavisi diğer tedaviler kullanılamaz olduğunda göz önünde bulundurulmalıdır ve mikrobiyolojik sonuçlara dayalı olmalıdır. Klinik çalışmalarda 1 -17 yaş arası çocuklar ve gençler dâhil edilmiştir.

          Diğer spesifik şiddetli enfeksiyonlar

          Resmi kılavuzlar doğrultusunda veya diğer tedaviler kullanılamadığında dikkatli bir fayda-risk değerlendirmesinin ardından ya da konvansiyonel tedavi başarısız olduktan sonra ve mikrobiyolojik dokümantasyon siprofloksasin kullanımını gerekçelendirebildiğinde diğer şiddetli enfeksiyonlarda kullanılabilir.

          Yukarıda bahsedilenler dışındaki spesifik şiddetli enfeksiyonlar için siprofloksasin kullanımı, klinik çalışmalarda değerlendirilmemiş olup bununla ilgili klinik deneyim sınırlıdır. Dolayısıyla bu enfeksiyonların görüldüğü hastalar tedavi edilirken dikkatli olunmalıdır.

          Aşırı duyarlılık

          Bazı durumlarda ilk uygulamadan sonra anafilaksi ve anafilaktoid reaksiyonları da içerebilen aşırı duyarlılık ve alerjik reaksiyonlar hemen ortaya çıkabilir (Bkz. Bölüm 4.8) ve yaşamı tehdit edici olabilir.

          Bu gibi durumlarda SİFLOKS kesilmeli ve uygun tıbbi tedavi uygulanmalıdır.

          Kas-iskelet sistemi

          SİFLOKS, genelde kinolon tedavisi ile ilgili tendon hastalığı/bozukluğu öyküsü görülen hastalarda kullanılmamalıdır. Yine de çok nadir durumlarda, neden olan organizmanın mikrobiyolojik dokümantasyonunun ve risk/fayda dengesinin değerlendirilmesinin ardından, mikrobiyolojik verilerin siprofloksasin kullanımını gerekçelendirebildiği yerlerde özellikle standart tedavi başarısız olduğunda veya bakteriyel direnç var ise bazı şiddetli enfeksiyonların tedavisi için bu hastalara SİFLOKS reçete edilebilir.

          SİFLOKS ile tedavinin ilk 48 saati içerisinde dahi bazen bilateral olabilen tendinit ve tendon kopması (özellikle aşil tendonu) meydana gelebilir. Tendon inflamasyonu ve kopması, siprofloksasin tedavisi bırakıldıktan sonra birkaç aya kadar dahi meydana gelebilir. Bu tendinopati riski, yaşlı hastalarda veya eş zamanlı olarak kortikosteroidlerle tedavi edilen hastalarda artabilir (Bkz. Bölüm 4.8).

          Herhangi bir tendinit belirtisi görüldüğünde (örn. ağrılı şişlik, inflamasyon), siprofloksasin tedavisi bırakılmalıdır. Etkilenen bacağın dinlendirilmesine özen gösterilmelidir.

          Miyastenia gravis şiddetlenmesi:

          Florokinolonlar nöromüsküler blokaj aktivitesine sahiptirler ve miyastenia gravisli hastalarda kas güçsüzlüğünü şiddetlendirebilirler. Florokinolon kullanan miyasteniagravisli hastalarda, ventilatör destek ihtiyacı ve ölümü kapsayan pazarlama sonrası bildirilen ciddi advers olaylar florokinolonla ilişkilendirilmiştir. Öyküsünde miyastenia gravis bulunan hastalar florokinolon kullanımından kaçınmalıdır (Bkz. Bölüm 4.8).

          Görme bozuklukları

          Görme bozukluğu başlarsa veya gözlerde herhangi bir etki hissedilirse, derhal göz doktoruna başvurulmalıdır.

          Kardiyak bozukluklar

          Uzun QT sendromu / Torsades de Pointes’e neden olabilen ilaçlar ile birlikte kullanıldığında uzun QT sendromu veya Torsades de Pointes oluşma riskini arttırabilir. Bu nedenle bu tür ilaçlarla birlikte kullanılmamalıdır.

          QT aralığının uzamasına neden olabilecek bilinen risk faktörleri olan hastalarda, siprofloksasin dahil florokinolon kullanılırken dikkatli olunmalıdır. Örneğin;

          Kongenital uzun QT sendromu

          QT aralığının uzamasına neden olabilecek ilaçların (ör. eşzamanlı kullanım sınıf IA veya III antiaritmikler, trisiklik antidepresanlar, makrolidler, antipsikotikler) eş zamanlı kullanımı Düzeltilmemiş elektrolit dengesizliği (ör. Hipokalemi, hipomagnezemi)

          Kardiyak hastalıklar (ör. kalp yetmezliği, miyokard enfarktüsü, bradikardi)

          Yaşlı hastalar ve kadınlar QTc uzatan ilaçlara karşı daha hassas olabilir. Bu nedenle bu popülasyonda siprofloksasin de dahil olmak üzere florokinolonlar kullanılırken dikkatli olunmalıdır (Bkz. Bölüm 4.2, 4.5, 4.8, 4.9).

          Hipoglisemi

          Diğer kinolonlar ile olduğu gibi, hipoglisemi en sık olarak diyabetik hastalarda, özellikle yaşlı popülasyonda bildirilmiştir. Tüm diyabetik hastalarda kan glukoz düzeyinin dikkatle izlenmesi önerilmektedir (Bkz. Bölüm 4.8).

          Gastrointestinal sistem

          Tedavi sırasında veya sonrasında (tedaviden sonraki birkaç hafta dâh il) şiddetli ve persistan diyare meydana gelmesi, acil tedavi gerektiren antibiyotik ile ilişkili koliti (ölümcül sonuçları olabilen hayatı tehdit edici durum) gösterebilir (Bkz. Bölüm 4.8). Bu tip durumlarda SİFLOKS derhal bırakılmalı ve uygun tedaviye başlanmalıdır. Bu durumda anti-peristaltik ilaçlar kontrendikedir.

          Fotosensitivite

          Siprofloksasinin ışık duyarlılığı reaksiyonlarına neden olduğu gösterilmiştir. Bu nedenle SİFLOKS alan hastalar yoğun gün ışığına veya UV ışınlarınam aruz bırakılmamalıdır (Bkz. Bölüm 4.8).

          Santral sinir sistemi (SSS)

          Diğer kinolonlarda olduğu gibi siprofloksasinin de nöbetleri tetiklediği veya nöbet eşiğini düşürdüğü bilinmektedir.

          Status epilepticus vakaları bildirilmiştir. SİFLOKS, nöbete yatkınlığı bulunan santral sinir sistemi bozukluğu olan hastalarda dikkatli kullanılmalıdır. Nöbet oluşması halinde, SİFLOKS kesilmelidir (Bkz. Bölüm 4.8).

          Siprofloksasinin ilk defa uygulanmasından sonra dahi psikiyatrik reaksiyonlar oluşabilir. Nadir vakalarda depresyon veya psikotik reaksiyonlar, intihar fikrine/düşüncelerine ve intihara teşebbüs veya intihar etmeye kadar gidebilir. Hastanın bu reaksiyonlardan herhangi birini geliştirmesi durumunda, SİFLOKS kesilmelidir.

          Siprofloksasin alan hastalarda parestezi, hipoestezi, disestezi veya zayıflık ile sonuçlanan duyusal veya sensorimotor polinöropati vakaları bildirilmiştir. Geri dönüşsüz durumların gelişmesini önlemek amacıyla ağrı, yanma, karıncalanma, uyuşma ve/veya halsizlik dahil nöropati semptomları görülen hastalarda SİFLOKS tedavisi bırakılmalıdır. (Bkz. Bölüm 4.8)

          Renal ve üriner sistem

          Siprofloksasinin kullanımıyla ilişkili kristalüri bildirilmiştir (Bkz. Bölüm 4.8). Siprofloksasin alan hastalar bol su içmeli ve idrarın aşırı alkali olmasından kaçınılmalıdır.

          Böbrek fonksiyon bozukluğu

          SİFLOKS, büyük oranda böbreklerden atıldığından, siprofloksasin birikiminden dolayı advers ilaç reaksiyonlarında bir artıştan kaçınmak için böbrek fonksiyonu bozulmuş hastalarda doz ayarlaması gereklidir (Bkz. Bölüm 4.2).

          Yaşlı hastalarda renal fonksiyon azaldığı için doz ayarlamasına dikkat edilmelidir. Renal ve hepatik fonksiyon bozukluğu birlikte olduğunda doz azaltılmasına dikkat edilmelidir.

          Hepatobilier sistem

          Siprofloksasinle hepatik nekroz ve yaşamı tehdit eden karaciğer yetmezliği olguları bildirilmiştir (Bkz. Bölüm 4.8). Karaciğer hastalığının herhangi bir belirti ve bulgusunun (anoreksi, sarılık, idrarda koyulaşma, kaşıntı veya hassas abdomen) bulunması durumunda tedavi kesilmelidir.

          Glukoz-6-fosfat dehidrojenaz yetmezliği

          Glukoz-6-fosfat dehidrojenaz yetmezliği bulunan hastalarda siprofloksasin ile hemolitik reaksiyonlar bildirilmiştir. Potansiyel faydasının olası riske ağır bastığı düşünülmedikçe, bu hastalarda siprofloksasin kullanımından kaçınılmalıdır. Bu durumda, olasılıkla gerçekleşebilecek hemoliz durumu izlenmelidir.

          Direnç

          Siprofloksasin tedavisi sırasında veya tedavi sürecinin ardından, klinik olarak belirgin süper enfeksiyonla birlikte veya süper enfeksiyon olmaksızın siprofloksasine direnç gösteren bakteriler izole edilebilir. Uzun süreli tedaviler sırasında ve hastane enfeksiyonları ve/veya Staphylococcus ve Pseudomonas türlerinin neden olduğu enfeksiyonlar tedavi edilirken siprofloksasin seçilmesi siprofloksasine dirençli bakteriler açısından farklı bir risk oluşturabilir.

          Sitokrom P450

          Siprofloksasin CYP1A2’yi inhibe eder ve dolayısıyla bu enzim ile metabolize olan eş zamanlı uygulanan maddelerin (örn. teofilin, klozapin, olanzapin, ropinirol, tizanidin, duloksetin, agomelatin) serum konsantrasyonunun artmasına neden olabilir. Bu yüzden siprofloksasin ile eş zamanlı olarak bu maddeleri kullanan hastalar, klinik doz aşımı bulguları açısından yakından izlenmelidir ve serum konsantrasyonlarının (örn. teofilinin) tespit edilmesi gerekebilir (Bkz. Bölüm 4.5). Siprofloksasinin tizanidin ile birlikte uygulanması kontrendikedir.

          Metotreksat

          Siprofloksasinin metotreksat ile eş zamanlı kullanımı önerilmez (Bkz. Bölüm 4.5).

          Testlerle etkileşim

          Siprofloksasinin Mycobacterium tuberculosis’e karşı in vitro aktivitesi, hali hazırda siprofloksasin kullanan hastalardan alınan örneklerde yanlış negatif bakteriyolojik test bulgularına neden olabilir.

          • 4.5. Diğer tıbbi ürünler ile etkileşimler ve diğer etkileşim şekilleri

            Diğer tıbbi ürünlerin siprofloksasin üzerine etkisi

            QT aralığını uzattığı bilinen ilaçlar

            Siprofloksasin diğer florokinolonlarla benzer şekilde QT aralığını uzattığı bilinen ilaçları almakta olan hastalarda ihtiyatlı bir şekilde kullanılmalıdır (örn. Sınıf IA ve III antiaritmikler, trisiklik antidepresanlar, makrolidler, antipsikotikler) (Bkz. Bölüm 4.4).

            Şelasyon kompleksi formülasyonları

            Oral siprofloksasin ile birlikte demir, sukralfat veya antasitler ve kuvvetli tamponlanmış ilaçlar (antiretroviral ilaçlar) ile magnezyum, alüminyum veya kalsiyum içeren tedavi edici ürünler ve sevelamer, lantan karbonat gibi polimerik fosfat bağlayıcılar alındığında siprofloksasin absorbsiyonu azalır. Birlikte kullanımı gerektiğinde SİFLOKS diğer ilaçlardan 1-2 saat önce veya en az 4 saat sonra verilmelidir. Bu sınırlama H2 reseptör blokörü sınıfı antasit ilaçlar için geçerli değildir.

            Gıda ve süt ürünleri

            Öğün sırasında alınan kalsiyum, siprofloksasinin absorpsiyonunu anlamlı derecede etkilemez. Bununla birlikte, siprofloksasin ile süt ürünleri veya mineral katkılı içeceklerin (örn: süt, yoğurt, kalsiyum destekli portakal suyu) aynı anda kullanılması, siprofloksasinin absorpsiyonunu azaltabilir. Bu yüzden, SİFLOKS’u bu şekilde kullanımından kaçınılmalıdır.

            Probenesid

            Probenesid, siprofloksasinin renal atılımını engeller. Probenesid içeren tedavi edici ürünlerle birlikte kullanımı siprofloksasinin serum konsantrasyonunun yükselmesine yol açar.

            Metoklopramid

            Metoklopramid (oral), siprofloksasinin absorbsiyonunu hızlandırır ve doruk kan düzeyine daha kısa sürede ulaşmasına neden olur. Ancak siprofloksasinin biyoyararlanımı üzerine etkisi yoktur.

            Omeprazol

            Siprofloksasinin omeprazol içeren tedavi edici ürünlerle birlikte uygulanması, siprofloksasinin Cmaks ve EAA değerlerinde hafif bir düşüşe yol açabilir.

            Siprofloksasin’in diğer tıbbi ürünler üzerine etkisi

            Tizanidin

            Tizanidin içeren tedavi edici ürünler, SİFLOKS ile birlikte uygulanmamalıdır. (Bkz. Bölüm 4.3). Sağlıklı bireylerde yapılan bir klinik çalışmada, tizanidin serum konsantrasyonlarında siprofloksasin ile birlikte verildiğinde bir artış görülmüştür (Cmaks artışı: 7 kat, aralık: 4-21 kat, EAA artışı: 10 kat, aralık: 6-24 kat). Artan serum konsantrasyonlarına bağlı hipotansif ve sedatif etkiler artmıştır (Bkz. Bölüm 4.4).

            Metotreksat

            SİFLOKS ile metotreksatın aynı anda uygulanması, metotreksatın renal tübüllerden transportunu inhibe ederek metotreksatın plazma düzeylerinde artışa yol açabilir. Bu metotreksat ile bağlantılı toksik reaksiyonların riskini arttırabilir. Siprofloksasinin metotreksat ile eş zamanlı kullanımı önerilmez (Bkz. Bölüm 4.4)

            Teofilin

            Siprofloksasin ve teofilin içeren tedavi edici ürünlerin eş zamanlı uygulanmaları serum teofilin düzeyinde arzu edilmeyen artışa yol açabilir. Bu durumda teofiline ait istenmeyen etkiler ortaya çıkabilir ve nadiren bu etkiler hayati veya öldürücü olabilir. Eğer iki tedavi edici ürünün kombinasyon şeklinde kullanımı gerekiyorsa serum teofilin düzeyi izlenmeli ve teofilin dozu uygun şekilde azaltılmalıdır (Bkz. Bölüm 4.4).

            Diğer ksantin türevleri

            Siprofloksasin ve kafein ya da pentoksifilin (okspentifilin) içeren ürünler eşzamanlı kullanıldığında, söz konusu ksantin türevlerinin serum konsantrasyonlarının arttığı bildirilmiştir.

            Siklosporin

            Eş zamanlı siprofloksasin ve siklosporin içeren tedavi edici ürünler verildiğinde serum kreatinin düzeyinde geçici yükselme gözlenmiştir. Bu nedenle bu hastaların serum kreatinin düzeyleri haftada iki kere kontrol edilmelidir.

            Vitamin K antagonistleri

            Siprofloksasinin bir vitamin K antagonistiyle eşzamanlı uygulanması bu ilaçların antikoagülan etkilerini artırabilir. Söz konusu risk altta yatan enfeksiyona, hastanın yaş ve genel durumuna bağlı olarak değişebilir dolayısıyla siprofloksasinin INR (uluslararası normalize edilmiş oran) artışına katkısını belirlemek güçtür. SİFLOKS’un bir vitamin K antagonistiyle (ör, varfarin, asenokumarol, fenprokumon ya da fluindion) birlikte uygulandığı sırada ya da bu uygulamadan hemen sonra INR sık sık izlenmelidir.

            Duloksetin

            Klinik çalışmalar duloksetinin fluvoksamin gibi güçlü CYP450 1A2 izoenzim inhibitörleri ile eş zamanlı kullanımının, duloksetinin EAA ve Cmaks değerlerinde artışa yol açabileceğini göstermiştir. Siprofloksasin ile olası bir etkileşime ait hiçbir klinik veri olmamasına rağmen, eş zamanlı kullanımda benzer etkiler beklenebilir (Bkz. Bölüm 4.4)

            Ropinirol

            Klinik bir çalışmada, orta derecede bir CYP450 1A2 izozim inhibitörü olan ropinirol ile siprofloksasinin eşzamanlı kullanımı ropinirolün Cmaks ve EAA değerlerinde sırasıyla %60 ve %84’lük artışa neden olmuştur. Siprofloksasinle eşzamanlı uygulandığı durumda ropinirolle ilişkili istenmeyen etkilerin izlenmesi ve uygun biçimde doz ayarlaması önerilmektedir (Bkz. Bölüm 4.4).

            Lidokain

            Sağlıklı gönüllülerde lidokain içeren tedavi edici ürünlerin CYP450 1A2 izozimi inhibitörü olan siprofloksasin ile eşzamanlı kullanımının, intravenöz lidokain klerensini %22 azalttığı gösterilmiştir. Lidokain tedavisi iyi tolere edilmesine karşı, vaka raporlarında eşzamanlı uygulamada ortaya çıkabilecek siprofloksasin ile ilişkili muhtemel yan etkiler bildirilmektedir.

            Klozapin

            250 mg siprofloksasinin 7 gün süreyle klozapinle eşzamanlı uygulamasını takiben, klozapin ve N-desmetilklozapin serum konsantrasyonları sırasıyla %29 ve %31 oranlarında artmıştır. SİFLOKS ile eşzamanlı kullanım sırasında ya da hemen sonrasında klinik izlem ve uygun klozapin doz ayarlaması tavsiye edilmektedir (Bkz. Bölüm 4.4).

            Sildenafil

            Sildenafilin Cmaks ve EAA değerleri sağlıklı bireylerde, 500 mg siprofloksasinle eşzamanlı uygulanan 50 mg’lık oral dozu takiben yaklaşık iki kat artmıştır. Dolayısıyla SİFLOKS’un sildenafille birlikte reçete edildiği durumda riskler ve yararlar göz önünde bulundurulmalıdır.

            Fenitoin

            Aynı anda siprofloksasin ve fenitoin alan hastaların serum fenitoin seviyelerinde değişme (artma veya azalma) gözlenmiştir. Bu durumda, ilaç seviyelerinin izlenmesi tavsiye edilmektedir.

            Agomelatin

            Klinik çalışmalarda, güçlü bir CYP450 1A2 izoenzim inhibitörü olan fluvoksaminin aglomelatin metabolizmasını önemli derecede inhibe ederek agomelatine maruziyeti 60 kat artırmakta olduğu gösterilmiştir. Bir orta derece CYP450 1A2 inhibitörü olan siprofloksasin ile benzer bir etkileşim için klinik veri bulunmamasına rağmen, eş zamanlı kullanımı durumunda benzer etkiler beklenebilir (Bkz. Bölüm 4.4).

            Zolpidem

            4.6. Gebelik ve laktasyon

            Gebelikte kullanım kategorisi: C’dir.

            Çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlar / Doğum kontrolü (Kontrasepsiyon) Siprofloksasinin çocuk doğurma potansiyeli bulunan kadınlarda kullanımına ilişkin yeterli veri mevcut değildir. Önlem olarak, uygun bir kontrasepsiyon yöntemi kullanılması önerilmektedir.

            Gebelik dönemi

            Siprofloksasinin hamile kadınlarda kullanımından elde edilen veriler, malformasyon veya fetüs/yenidoğan toksisitesini göstermemektedir. Jüvenil ve doğum öncesi dönemde kinolonlara maruz kalan hayvanlarda tam olarak gelişmemiş kıkırdağa etkileri gözlendiğinden, ilacın olgunlaşmamış insan organizmasında/fetüste artiküler kıkırdak hasarına sebebiyet verebileceği dışlanamaz (Bkz. Bölüm 5.3).

            Önlem olarak, hamilelikte siprofloksasin kullanımından kaçınılmalıdır.

            Laktasyon dönemi

            Siprofloksasin anne sütüne itrah edilir. Olası a rtiküler hasar riskine bağlı olarak, SİFLOKS’un emzirme sırasında kullanımı önerilmemektedir (Bkz. Bölüm 5.3).

            Üreme yeteneği / Fertilite

            Hayvanlar üzerindeki çalışmalar için Bkz. Bölüm 5.3.

            • 4.7 Araç ve makine kullanma yeteneği üzerindeki etkiler

            4.8. İstenmeyen etkiler

            Siprofloksasin (oral, parenteral) ile gerçekleştirilen tüm klinik çalışmalara dayanan advers ilaç reaksiyonları, sıklık bakımından CIOMS III kategorilerine göre listelenmiştir (toplam n= 51621).

            Siprofloksasin kullanımında bildirilen advers reaksiyon sıklıkları aşağıdaki tabloda özetlenmiştir. Her sıklık grubunda, istenmeyen etkiler azalan ciddiyet sıralamasına göre sunulmuştur. Çok yaygın (≥1/10); yaygın (≥1/100 ila <1/10); yaygın olmayan (≥1/1.000 ila <1/100); seyrek (≥1/10.000 ila <1/1.000); çok seyrek (<1/10.000), bilinmiyor (mevcut verilerden kestirilememiştir).

            Yalnızca pazarlama sonrası sürveyans sırasında tanımlanan ve sıklığı kestirilemeyen advers reaksiyonlar “bilinmiyor” başlığı altında sıralanmıştır.

            Sistem  organ

            sınıfı

            Yaygın

            Yaygın olmayan

            Seyrek

            Çok seyrek

            Bilinmiyor

            Enfeksiyonlar

            ve

            enfestasyonlar

            Mikotik süperinfeksiyo nlar

            Kan ve lenf sistemi hastalıkları

            Eozinofili

            Lökopeni, anemi, nötropeni, lökositoz, trombositope ni, trombositemi.

            Hemolitik anemi, agranülositoz, pansitopeni (hayatı tehdit eden), kemik iliği depresyonu (hayatı tehdit eden)

            Bağışıklık sistem hastalıkları

            Alerjik reaksiyon, alerjik ödem/anyijoö dem

            Anafilaktik reaksiyon, anafilaktik şok   (hayatı

            tehdit   eden)

            (Bkz. Bölüm 4.4),   serum

            hastalığı benzeri reaksiyon

            Metabolizma ve   beslenme

            sistemi hastalıkları

            İştahta ve gıda alımında azalma

            Hiperglisemi

            Hipoglisemi

            (Bkz. Bölüm

            4.4)

            Psikiyatrik

            hastalıklar

            Psikomotor hiperaktivite/ ajitasyon

            Konfüzyon ve oryantasyon bozukluğu, anksiyete reaksiyonları, anormal rüyalar (kabus), depresyon (intihar fikri/düşüncel eri      veya

            intihara teşebbüs  ve

            intihar etmeye varma olasılığı (Bkz. Bölüm 4.4) ), halüsinayon

            Psikotik reaksiyonlar (intihar fikri/düşüncel eri      veya

            intihara teşebbüs   ve

            intihar etmeye varma olasılığı) (Bkz. Bölüm 4.4)

            Mani, hipomani dahil

            Sinir   sistemi

            hastalıkları

            Baş ağrısı, baş dönmesi, uyku bozuklukları, tat bozuklukları

            Parestezi,dise stezi, hipoestezi, tremor (titreme), nöbetler (status epileptikus dahil) (Bkz. Bölüm  4.4),

            vertigo

            Migren koordinasyon bozukluğu, yürüme güçlüğü, koku bozuklukları, intrakraniyal hipertansiyon (psödotümör serebri)

            Periferal nöropati  ve

            polinöropati (Bkz. Bölüm 4.4)

            Göz hastalıkları

            Görme bozuklukları (ör. diplopi)

            Görsel  renk

            bozuklukları

            Kulak ve iç kulak hastalıkları

            Kulak çınlaması, işitme kaybı/işitme azalması

            Kardiyak hastalıklar

            Taşikardi

            Ventriküler aritmi, torsades   de

            pointes (özellikle QT uzaması açısından risk faktörü bulunan hastalarda), EKG’de uzamış  QT

            (Bkz. Bölüm 4.4 ve 4.9)

            Vasküler hastalıklar

            Vazodilatasy on, hipotansiyon, senkop

            Vaskülit

            Göğüs bozuklukları ve mediastinal hastalıklar

            Dispne

            (astımla ilgili durumlar dâhil)

            Gastrointestina

            l hastalıklar

            Bulantı, diyare

            Kusma, gastrointestina l ve abdominal ağrı, dispepsi, gaz şişkinliği

            Antibiyotik kaynaklı kolit (çok nadiren ölümle sonuçlanabile n)

            Pankreatit

            Hepatobiliyer

            hastalıklar

            Transaminaz seviyelerinde artış, bilirubin artışı

            Hepatik yetmezlik, kolestatik sarılık, hepatit

            Karaciğer nekrozu (çok nadiren hayatı tehdit   eden

            karaciğer yetmezliğine ilerleyebilir.) (Bkz. Bölüm 4.4)

            Deri ve deri altı       doku

            hastalıkları

            Döküntü, kaşıntı, ürtiker

            Işık duyarlılığı reaksiyonları (Bkz. Bölüm

            4.4)

            Peteşi, eritema multiforme, eritema nodosum, Stevens-Johnson sendromu (potansiyel olarak hayatı tehdit edici), toksik epidermal nekroliz (potansiyel olarak hayatı tehdit edici)

            Akut  genel

            ekzantematöz püstüloz (AGEP), Eozinofili ve sistemik semptomlarla seyreden ilaç sendromu (DRESS)

            Kas-iskelet bozuklukları, bağ doku ve kemik hastalıkları

            Kas-iskelet ağrısı     (örn.

            ekstremite ağrısı,       sırt

            ağrısı,   göğüs

            ağrısı)  Atralji

            (eklem ağrısı)

            Miyalji, artrit,      kas

            tonusunda artış        ve

            kramp

            Kas güçsüzlüğü, tendinit, tendon rüptürü (çoğunlukla Aşil tendonu) (Bkz. Bölüm

            • 4.4) , miyastenia gravis şiddetlenmesi (Bkz. Bölüm

              • 4.4)

            Böbrek    ve

            idrar      yolu

            hastalıkları

            Renal bozukluk

            Renal yetmezlik Hematüri Kristalüri (Bkz.

            Bölüm 4.4) Tübülointerst isyel nefrit

            Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine ilişkin hastalıklar

            Asteni, ateş

            Ödem, terleme (hiperhidrozi s)

            Araştırmalar

            Alkalen fosfataz düzeyinde artış

            Amilaz artışı

            INR (International normalized ratio)    artışı

            (Vitamin K antagonistleri ile     tedavi

            edilen hastalarda)

            *Bu reaksiyonlar, pazarlama sonrası çalışmalardan ve genelde QT uzaması risk faktörü olan hastalardan elde edilen advers reaksiyonlardır (Bkz. Bölüm 4.4).

            Pediyatrik hastalar


            5.1. Farmakodinamik özellikler

            Farmakoterapötik grup: Sistemik kullanılan antibakteriyeller, Florokinolonlar

            ATC kodu: J01MA02

            Etki mekanizması

            Bir florokinolon antibakteriyel ilaç olarak siprofloksasinin bakterisid özelliği, bakteriyel DNA replikasyonu, transkripsiyonu, onarımı ve rekombinasyonu için gerekli enzimler olan tip II topoizomeraz (DNA giraz) ve topoizomeraz IV inhibisyonunu içermektedir.

            Farmakokinetik/farmakodinamik ilişki

            Etkililik, çoğunlukla bakteriyel bir patojen için siprofloksasinin maksimum serum konsantrasyonu (Cmaks) ile minimum inhibitör konsantrasyonu (MIC) arasındaki ilişkiye ve eğri altında kalan alan (EAA) ile MIC arasındaki ilişkiye dayanır.

            Direnç mekanizması

            İn vitro siprofloksasin direnci yaygınlıkla çoklu adımlı mutasyonlar aracılığıyla topoizomeraz IV ve DNA girazdaki hedef alan mutasyonlarına bağlıdır. Siprofloksasin ve diğer florokinolonlar arasında çarpraz-direnç sonuçları değişkendir. Tekli mutasyonlar klinik dirençten çok duyarlılıkta azalmaya neden olabilir, ancak çoklu mutasyonlar genellikle klinik siprofloksasin direnci ve kinolon sınıfı arasında çapraz dirençle sonuçlanabilir.

            Aynı sınıfta yer alan çeşitli etkin maddelerin fizikokimyasal özellikleri ve her etkin maddenin taşınma sistemlerinin afinitesine bağlı olarak, geçirgenlik ve/veya etkin madde taşma pompası direnç mekanizmalarının florokinolonların duyarlılığı üzerine değişken etkileri olabilir. Tüm in-vitro direnç mekanizmaları klinik izolatlar üzerinde yaygın olarak gözlemlenmektedir. Geçirgenlik bariyerleri (Pseudomonas aeruginosa’ da yaygındır) gibi diğer antibiyotikleri inaktive eden direnç mekanizmaları ve taşma mekanizmaları siprofloksasine duyarlılığı etkileyebilir.

            Qnr geni tarafından kodlanmış plazmid-aracılı direnç bildirilmiştir.

            Antibakteriyel aktivite spektrumu

            Bakterilerin duyarlı veya dirençli olduğunu gösteren minimum konsantrasyon seviyeleri (breakpoints), duyarlı suşları orta seviyede duyarlı olan suşlardan ve orta seviyede duyarlı olanları ise dirençli suşlardan ayırır:

            EUCAST tavsiyeleri

            Mikroorganizmalar

            Duyarlı

            Dirençli

            Enterobacteriaceae

            Duyarlı ≤ 0,5 mg/L

            Dirençli >1 mg/L

            Pseudomonas türleri

            Duyarlı ≤ 0,5 mg/L

            Dirençli >1 mg/L

            Acinetobacter türleri

            Duyarlı ≤ 1 mg/L

            Dirençli >1 mg/L

            Staphylococcus türleri1

            Duyarlı ≤ 1 mg/L

            Dirençli >1 mg/L

            Haemophilus influenzae ve

            Moraxella catarrhalis

            Duyarlı ≤ 0,5 mg/L

            Dirençli >0,5 mg/L

            Neisseria gonorrhoeae

            Duyarlı ≤ 0,03 mg/L

            Dirençli >0,06 mg/L

            Neisseria meningitidis

            Duyarlı ≤ 0,03 mg/L

            Dirençli >0,06 mg/L

            Türle ilgili olmayan kırılma noktaları*

            Duyarlı ≤ 0,5 mg/L

            Dirençli >1 mg/L

            1Staphylococcus türleri - yüksek dozda tedavi ile ilgili siprofloksasin için kırılma noktaları.

            * Genelde FK/FD verilerine dayanarak türle ilgili olmayan kırılma noktaları tespit edilmiştir ve bunlar spesifik türlerin MIC dağılımlarından bağımsızdır.

            Kazanılan direncin prevalansı, coğrafi olarak ve zamanla değişebilmektedir, özellikle ciddi enfeksiyonların tedavisinde, belirli türler için dirence ait lokal bilgiler istenir. Gerektiği takdirde, ajanın en azından bazı enfeksiyon türleri için kullanımının sorgulandığı, direncin yerel prevalansının arttığı durumlarda, uzmanlardan görüş istenebilir.

            Aşağıda sıralanan bakteri cins ve türlerinin in vitro koşullarda siprofloksasine yaygın biçimde duyarlı olduğu gösterilmiştir:

            Aerobik Gram-pozitif mikroorganizmalar

            Bacillus anthracis(1)

            Aerobik Gram-negatif mikroorganizmalar

            Aeromonas spp.

            Brucella spp.

            Citrobacter koseri

            Francisella tularensis

            Haemophilus ducrevi

            Haemophilius influenzae*

            Legionella spp.

            Moraxella catarrhalis*

            Neisseria meningitidis

            Pasteurella spp.

            Salmonella spp.*

            Shigella spp.*

            Vibrio spp.

            Yersinia pestis

            Anaerobik mikroorganizmalar

            Mobiluncus

            Diğer Mikroorganizmalar

            Chlamydia trachomatis ($)

            Chlamydia pneumoniae ($)

            Mycoplasma hominis ($)

            Mycoplasma pneumoniae ($)

            Edinilmiş direncin sorun olabileceği türler

            Aerobik Gram-pozitif mikroorganizmalar

            Enterococcus faecalis($)

            Staphylococcus spp.* (2)

            Aerobik Gram-negatif mikroorganizmalar

            Acinetobacter baumanni+

            Burkholderia cepacia+*

            Camplybacter spp. +*

            Citrobacter freundii*

            Enterobacter aerogenes

            Enterobacter cloacae*

            Escherichia coli*

            Klebsiella pneumoniae*

            Morganella morganii*

            Neisseria gonorrhoeae*

            Proteus mirabilis*

            Proteus vulgaris*

            Providencia spp.

            Pseudomonas aeruginosa*

            Klebsiella oxytoca

            Serratia marcescens*

            Pseudomonas fluorescens

            Anaerobik mikroorganizmalar

            Peptostreptococcus spp.

            Propionibacterium acnes

            Aşağıda belirtilen mikroorganizmalar doğaları gereği siprofloksasine dirençli kabul edilir:

            Aerobik Gram-pozitif mikroorganizmalar

            Actinomyces

            Enterococcus faecium

            Listeria monocytogenes

            Aerobik Gram-negatif mikroorganizmalar

            Stenotrophomonas maltophilia

            Anaerobik mikroorganizmalar

            Yukarıda listelenenler dışında

            Diğer mikroorganizmalar

            Mycoplasma genitalium

            Ureaplasma urealitycum

            *:  Duyarlı izolatlar için onaylı klinik koşullarda klinik etkililik kanıtlanmıştır

            +:  Bir veya daha fazla AB ülkesinde direnç oranı ≥ %50

            ($): Edinilmiş direnç mekanizması yokluğunda doğal ara duyarlılık

            • (1) : Bacillus anthracis sporlarının inhalasyonuna bağlı deneysel hayvan enfeksiyonlarında

            çalışmalar gerçekleştirilmiştir; bu çalışmalarda maruziyetten kısa süre sonra başlanan antibiyotiklerin, tedavi infektif doz altında organizmadaki sporların sayısını düşürmek amacıyla yapılmışsa hastalığın meydana gelmesini önlediği ortaya çıkmıştır. İnsan gönüllülerde önerilen kullanım esas olarak in vitro duyarlılığa ve sınırlı insan verileri ile birlikte deneysel hayvan verilerine dayanmaktadır. Yetişkinlerde 500 mg dozda günde iki oral siprofloksasin ile iki aylık tedavi süresi insanlarda şarbon enfeksiyonunun önlenmesi için etkili doz olarak kabul edilmiştir. Tedaviyi uygulayan doktor şarbon tedavisi bakımından ulusal ve/veya uluslararası konsensüs belgelerine başvurmalıdır.

            • (2) : Metisiline dirençli S. aureus çok yaygın olarak florokinolonlara eş direnç gösterir.

            Metisiline direnç oranı tüm stafilokok türler arasında %20 - %50 civarındadır ve genellikle nozokomiyal izolatlarda daha yüksektir.

            • 5.2. Farmakokinetik özellikler

              Emilim

              250 mg, 500 mg ve 750 mg siprofloksasin tabletlerin tek dozlarının oral uygulamasının ardından siprofloksasin, çoğunlukla ince bağırsaktan olmak üzere hızlı ve geniş ölçüde emilir ve maksimum serum konsantrasyonlarına 1-2 saat sonra ulaşır.

              100-750 mg’lık tek dozlar, 0,56 ve 3,7 mg/L arasında doza bağlı bir maksimum serum konsantrasyonu (Cmaks) sağlar. Serum konsantrasyonu, 1000 mg’a kadarki dozlarda orantılı olarak artar. Mutlak biyoyararlanım, yaklaşık %70-80’dir.

              12 saatte bir verilen 500 mg’lık oral dozun, 12 saatte bir 60 dakika boyunca verilen 400 mg siprofloksasinin intravenöz infüzyonu ile sağlanana eşdeğer bir serum konsantrasyonu-zaman eğrisi altındaki alan (EAA) düzeyi sağladığı gösterilmiştir.

              Dağılım

              Siprofloksasinin protein bağlama düzeyi düşüktür (%20-30). Siprofloksasin, plazmada genelde iyonize olmamış formda bulunur ve 2-3 L/kg vücut ağırlığı şeklinde büyük bir kararlı durum dağılım hacmine sahiptir. Siprofloksasin akciğer (epitel sıvısı, alveolar makrofajlar, biyopsi dokusu), sinüs, iltihaplı lezyonlar (kantarid kaynaklı kabarcık sıvısı) ve ürogenital sistem (ürin, prostat, endometrium) gibi çeşitli dokularda yüksek konsantrasyona ulaşır; burada toplam konsantrasyon plazma konsantrasyonunu aşmaktadır.

              Biyotransformasyon

              Desetilensiprofiloksasin (M 1), sülfosiprofloksasin (M 2), oksosiprofloksasin (M 3) ve formilsiprofloksasin (M 4) olarak tanımlanan dört metabolit düşük konsantrasyonlarda saptanmıştır. Bu metabolitler, ana bileşikten daha düşük derecede olmakla birlikte in vitro antimikrobiyal aktivite gösterir.

              Siprofloksasinin, CYP 450  1A2 izoenzimlerinin orta dereceli bir inhibitörü olduğu

              bilinmektedir.

              Eliminasyon

              Siprofloksasin, büyük oranda böbreklerden ve daha az oranda da feçes ile atılır. Böbrek fonksiyonları normal gönüllülerde serum eliminasyon yarılanma ömrü yaklaşık 4-7 saattir.

              Siprofloksasinin atılımı (dozun %’si)

              Oral uygulama

              İdrar

              Feçes

              Siprofloksasin

              44,7

              Metabolitler (M1 – M4)

              11,3

              7,5

              Renal klirens, 180-300 mL/kg/saat arasında ve toplam vücut klirensi de 480-600 mL/kg/saat arasındadır. Siprofloksasin, hem glomerüler filtrasyona hem de tübüler sekresyona uğrar. Böbrek fonksiyonlarındaki şiddetli bozulma, siprofloksasinin yarılanma ömrününün 12 saate kadar çıkmasına yol açar.

              Siprofloksasinin renal olmayan klirensi genelde aktif trans-bağırsak ve metabolizma yoluyla gerçekleşir. Dozun %1’i biliyer yolla atılır. Siprofloksasin safrada yüksek konsantrasyonlarda bulunur.

              Pediyatrik hastalar

              Pediatrik hastalarda farmakokinetik veriler sınırlıdır.

              Çocuklarda yapılan bir çalışmada Cmaks ve EAA değerinin yaşa bağlı olmadığı görülmüştür (bir yaş üzerinde). Birden fazla dozlamanın (günde üç kez 10 mg/kg) ardından Cmaks ve EAA değerinde belirgin bir artış gözlenmemiştir.

              Şiddetli sepsis görülen 10 çocukta, 1 yaşından küçüklerde 10 mg/kg’ın 1 saat intravenöz infüzyonundan sonra Cmaks değeri 6,1 mg/mL (aralık 4,6-8,3 mg/L) olurken 1-5 yaş arası çocuklarda bu değer 7,2 mg/L (aralık 4,7-11,8 mg/L) olmuştur. EAA değerleri ise, ilgili yaş gruplarında 17,4 mg*saat/L (aralık 11,8-32 mg*saat/L) ve 16,5 mg*saat/L (aralık 11- 23,8 mg*saat/L) olmuştur.

              5.3. Klinik öncesi güvenlilik verileri

              Klinik dışı veriler tek doz toksisitesi, tekrarlanan doz toksisitesi, karsinojenik potansiyel veya üreme toksisitesi ile ilgili konvansiyonel çalışmalar temelinde insanlar için herhangi belirli bir tehlike olmadığını göstermektedir. Diğer bazı kinolonlar gibi siprofloksasin de klinik açıdan anlamlı     maruziyet     düzeylerinde     hayvanlarda     fototoksik     bulunmuştur.

              Fotomutajenisite/fotokarsinojenisite ile ilgili veriler, in vitro deneylerde ve hayvan deneylerinde siprofloksasin için zayıf bir fotomutajenik veya fototümorojenik bir etki göstermiştir. Bu etki, diğer giraz inhibitörlerininkine benzer bulunmuştur.

              Artiküler tolerans çalışmaları

              Diğer giraz inhibitörleri gibi gelişmemiş hayvanların ağırlık taşıyan eklemleri üzerinde hasara neden olur.

              Kıkırdak hasarının derecesi yaş, tür ve doza göre değişir. Hasar eklemlere fazla yüklenilmemek suretiyle azaltılabilir. Gelişmiş hayvanlar (sıçan, köpek) ile yapılan çalışmalarda kartilaj hasarına dair delil bulunmamıştır. Genç beagle köpeklerinde terapötik dozlarda siprofiloksasin kullanımı ile 2 hafta sonunda ciddi eklem değişiklikleri saptanmıştır, bu değişiklikler 5 ay sonra da gözlenmeye devam etmiştir.

              6.   FARMASÖTİK ÖZELLİKLER

              6.1. Yardımcı maddelerin listesi

              Mikrokristalin selüloz

              Mısır nişastası

              Krospovidon

              Koloidal sulu silika

              Magnezyum stearat

              Hidroksipropilmetil selüloz

              Titanyum dioksit

              Polietilen glikol 4000

              Film kaplama maddesi:

              Hidroksipropil metilselüloz

              Titanyum dioksit

              Polietilen glikol 4000

İLAÇ GENEL BİLGİLERİİlaç Bilgileri

Sanofi İlaç San.Ve Tic.A.Ş
Geri Ödeme KoduA07245
Satış Fiyatı 13.43 TL [ 15 Jun 2020 ]
Önceki Satış Fiyatı 13.43 TL [ 12 Jun 2020 ]
Original / JenerikJenerik İlaç
Reçete DurumuNormal Reçeteli bir ilaçdır.
Barkodu8699502090507
Etkin Madde Siprofloksasin
ATC Kodu J01MA02
Birim Miktar 500
Birim Cinsi MG
Ambalaj Miktarı 10
Enfeksiyona Karşı Kullanılan (Antienfektif) İlaçlar > RİFAMPİSİN/RİFAMİSİN > Siprofloksasin
Yerli ve Beşeri bir ilaçdır. 
SIFLOKS 500 mg 10 tablet Barkodu